Četiri istovremene izložbe Vuka Vidora

Iza imena „Four play” kriju se četiri različita projekta u četiri prostora – sve izložbe otvorene su juče. Vuk Vidor publici je predstavio i recentne i nešto starije radove, među njima slike, crteže i instalacije raspoređene u Salonu Muzeja grada Beograda, galeriji „Iks vitamin”, Galeriji Studentskog kulturnog centra i Arte galeriji. Postavka u Salonu traje do 13. juna, u Arte galeriji do 8. juna, a do 2. juna biće dostupne izložbe u prostoru „Iks vitamina” i SKC-a.

Pre nego što nam izloži svoje umetničko-izlagačke zamisli pojedinačno, pitamo ga koliko su u međusobnoj vezi svi radovi koje ćemo videti.

– Preklapanja ima i u tajmingu i u impulsu da neke stvari pokrenem i osvetlim, ali i niti koja se može locirati. Konkretnije, u Salonu Muzeja grada Beograda postoji jedna slika koja je u vezi sa radovima izloženim u Arte galeriji, dok same figure na slikama u Salonu liče na figure koje su na delima izloženim u prostoru SKC-a s tim što je tematika drugačija – odgovara Vuk Vidor.

U prostoru Salona, a u sklopu obeležavanja 120 godina postojanja ove kuće, smestila se postavka „Dodekameron” i na njoj se nalazi 12 slika velikih dimenzija nastalih u Beogradu poslednjih godina.

– Na svakoj slici je interpretacija ljudske figure smeštena u imaginarnim prostorima gde postaje hibridna forma zatečena između realnosti i sna, svesti i podsvesti, most između unutrašnjih i spoljašnih svetova. Kao moguća varijanta teme (auto)portreta, ove slike predstavljaju nastavak istraživanja sukoba ta dva sveta kroz ljudsku figuru koja spaja vidljivo i nevidljivo, mikroskopsko i makroskopsko i time briše u okviru platna sve predefinisane i prepoznatljive oblike i dimenzije – objašnjava Vidor.

Multimedijalna instalacija „Ćorsokak” transformisala je galeriju „Iks vitamin” u okruženje u kojem su osećanje otuđenosti i odbijanja predočeni na opipljiv način pomoću skulpture, reči i zvuka, a i kroz pitanja: Kako predstaviti osećaj odbijanja, sloma i otuđenosti, kako unutrašnjih tako i spoljašnjih svetova koji se raspadaju i razbijaju na komade unutar i oko vas?

Autor daje svoj komentar u vidu sledećih reči: „Sve vas gnječi, sve se topi i narušava, sva svetla se gase. Kao blokirane arterije koje vas polako guše dok sve ne pukne. Sva verovanja i izvesnosti se raspadaju. Zaglavljeni u praznini, kao suočeni sa sudarom sa samim sobom u sred vazduha, kažnjeni od strane Bogova i Ljudi, ogoljeni od ponosa, ega, svrhe i pravca. I onda, odjednom, suočeni ste sa iskrivljenom slikom o sebi u tom urušenom svetu – u ćorsokaku.”

U trećem prostoru, galeriji Studentskog kulturnog centra, pred posetiocima su četiri velike slike na temu konjanika Apokalipse. Ovaj segment, naglašava naš sagovornik, započet je pre više od dvadeset godina kao multimedijalni kompleksni projekat koji uključuje slike, skulpture, dokumente i film i kroz njega on pokušava da predstavi tradicionalnu biblijsku temu Apokalipse u savremenim oblicima. Sada su pod nazivom „Slatka apokalipse 1”, odabrane interpretacije 4 konjanika (kuga, glad, rat i smrt), svaki sa svojim specifičnim karakterističnim atributima u pogledu boje, predmeta i teme.

– Svi imaju skup posebnosti koji definišu svakog od njih. Slike se ne drže originalnog opisa, već koriste četiri određene boje (belu, crvenu, crnu i zelenu), kao polaznu tačku da ih prikažu na otvoreniji i ličniji način. Postavku sačinjavaju i dijagrami o izgradnji elemenata i faza projekta iz 2002. godine, kao i dopune u odnosu na sadašnje stanje – priča Vidor.

Na kraju, Galerija Arte ugostila je različite serije slika i crteža, objedinjeno imenovane sa „Atomi i ćelije”. Reč je o radovima koji istražuju pojmove mikroskopske ćelijske i makroskopske galaktičke dimenzije. Svaki crtež iz serije „Životi svetaca”, predstavlja, recimo, „ćelijski” prikaz stvarnih ili izmišljenih svetaca koji zaobilaze klasične prikaze i prelaze u apstrakciju kroz oblike i boje, a što sužava njihove tradicionalne realistične prikaze na imaginarne DNK portrete.

Kako umetnik ističe, makroskopska i galaktička dimenzija se istražuje kroz slike izmišljenih galaksija na kojima je skoro svaka zvezda obeležena natpisom prema ličnim referencama, stvarajući katalog nasumičnih beleški. Neke slike galaksija uključuju i lobanje kao način prikazivanja protoka vremena, pamćenja, kao i međusobno povezane vidljive i nevidljive veze koje mi „dole” imamo sa onim što se dešava „gore”. Serija malih diptika pod nazivom „Dan” prikazuje atomske eksplozije kao vezu između te dve dimenzije.