Lovci su savesni i uzorni građani

Lovački savez Srbije u ime lovaca Srbije izražava najdublje saučešće porodicama nastradalih u tragedijama koje su se desile u prethodnom periodu. Saosećamo sa boli roditelja i prijatelja nastradalih i potpuno razumemo stresnu situaciju koja je nastala nakon nemilih događaja. Ipak, ne možemo da ne istaknemo zabrinutost povodom najave uvođenja dvogodišnjeg moratorijuma na nabavku lovačkog oružja. Smatramo da je odluka donesena ishitreno i da bi uvođenje ove mere imalo ne samo negativan efekat na lovstvo već i na celokupnu državu.

Lovstvo Srbije predstavlja višedecenijski sistem upravljanja populacijama divljači u lovištima utemeljen na nacionalnom zakonodavstvu i međunarodnim konvencijama. Zakonom je definisano da je divljač prirodno bogatstvo i imovina Republike Srbije a da lovačka udruženja – korisnici lovišta u ime države gazduju ovim resursom. Lovačkih udruženja u Srbiji ima skoro 300 i zahvaljujući njihovom planskom i domaćinskom gazdovanju, fondovi divljači se drže u optimalnim brojkama. Uvođenje moratorijuma na izdavanje dozvola za držanje i nošenje lovačkog oružja dovelo bi do smanjenja članstva u lovačkim udruženjima, a što bi za posledicu imalo povećanja stope krivolova, slabiji monitoring divljači, slabiju kontrolu zaraznih bolesti, kao i povećan obim šteta od divljači u saobraćaju i poljoprivredi (za nadoknadu šteta nastalih od divljači u poljoprivredi i saobraćaju, lovačka udruženja godišnje isplaćuju preko 30 miliona dinara).

Pored negativnih posledica u gazdovanju sa divljači u lovištima, uvođenja dvogodišnjeg moratorijuma na nabavku lovačkog oružja dovelo bi i do urušavanja poslovanja lovačkih organizacija – korisnika lovišta kod kojih je zaposleno oko 1.500 lica. Uvođenjem navedene mere, zaposleni u lovstvu bili bi u riziku da ostanu bez posla. Potencijalno gašenje lovačkih udruženja ostavilo bi lovišta bez kontrole i nadzora.

Smanjenje članstva i obustavljanje dolaska mladih lovaca na dve godine rezultiraće povećanjem članarina i odustankom mnogih lovaca od lova, zbog čega će lovačka udruženja biti prinuđena da otpuštaju radnike i zatvore svoje lovačke domove. Godišnje lovci izdvoje 50 miliona dinara za ulaganja u lovište, prihranu i medikamente neophodne za uzgoj i zaštitu divljači. Ukupan fond koji se godišnje uplati za održivo gazdovanje lovištem prelazi dve milijarde dinara. Ova mera bi uticala i na smanjenje prihoda od lovnog turizma koji u Srbiji na godišnjem nivou iznosi 587 miliona dinara.

Lovci Srbije su savesni građani, uzorni u svakom pogledu. Prema Zakonu o oružju i municiji prošli su ponovnu proveru prilikom zamene oružnog lista, neki od njih su do sada čak dva puta prolazili lekarski pregled. Tom prilikom uplatili su sve neophodne takse, nabavili sefove za bezbedno čuvanje oružja i savesno se ophodili prema njemu. Napominjemo da je procenat krivičnih dela izvršenih legalnim lovačkim oružjem manji od dva odsto, i ne kažemo da je zanemarljiv, jer ni jedan izgubljen život se ne može zanemariti, ali je daleko manji od svih ostalih.

Takođe, napominjemo da niti jedno od počinjenih ubistava čije je izvršenje iniciralo uvođenja moratorijuma na nabavku lovačkog oružja nije počinjeno lovačkim oružjem kao i od strane lovaca, zbog čega smatramo da uvođenje ovih mera neopravdano pogađa lovačku zajednicu.

Lovački savez Srbije je spreman da kao krovna organizacija koja zastupa interese 85.000 lovaca Srbije bude partner nadležnim organima u pronalaženju održivog rešenja i zakonske regulative koja je sprovodljiva u praksi i prihvatljiva i za lovce i za državu. Rukovodstvo i stručni tim Lovačkog saveza Srbije aktivno rade na konkretnim predlozima koji se tiču izmena i dopuna Zakona o oružju i municiji i Zakona o divljači i lovstvu. Smatramo da je ispravno da se završi proces preregistracije oružja i da vlasnici lovačkog oružja treba da budu samo lica koja se bave lovom. Takođe, podržavamo vanrednu kontrolu svih legalnih vlasnika lovačkog oružja i vanrednu kontrolu lovaca na psihoaktivne supstance. Ne slažemo se sa uvođenjem moratorijuma na nabavku lovačkog oružja jer smatramo da bi to izazvalo gorepomenute negativne posledice.

Lovci Srbije su uvek bili na usluzi našoj državi i svim njenim građanima. Bilo da su to poplave kakve smo imali u Obrenovcu, stihijski požari na Staroj planini, potraga za nestalim licima kao što je mala Monika Karimanović, novčana pomoć državi i Ministarstvu zdravlja u prvim danima proglašenja pandemije virusa korona, ali i pomoć u donošenju namirnica, dezinfekciji ulica i prostorija, spasavanja životinja, itd.

Razoružanjem lovaca slabi se i odbrambena moć zemlje. Razoružanje može imati i negativan – kontraefekat – neminovno povećanje ilegalnog oružja, a samim tim i stope kriminala. Lovci nemaju pravo pozivanja na prigovor o savesti prilikom ispunjavanja vojnih obaveza, što više od svega dokazuje njihovu volju da služe narodu. Bilo da lovci deluju lokalno, na nivou svog udruženja, regiona ili države, jedno je sigurno, da smo uvek bili i bićemo uz državu.

Lov je tradicija srpskog naroda, način života, i pre svega ljubav prema prirodi i druženju. Lovci Srbije su multikulturalna, multireligijska grupa, u kojoj nema ni polne, ni starosne, ni statusne diskriminacije. Lovci Srbije se zalažu za jednakost i suživot svih nas.

Predsednik Lovačkog saveza Srbije