Otet, mučen, pa zapaljen

Odluka da istražnim organima ispriča sve što zna o zločinima pripadnika „zemunskog klana”, kasnije osuđenih za ubistvo premijera Zorana Đinđića i više od deset ubistava, koštala je Zorana Vukojevića Vuka života.

Telo bivšeg policajca koji je do 2000. godine radio u SUP-u Zemun, a potom postao član ozloglašene kriminalne grupe, pronađeno je na današnji dan pre 17 godina, pored auto-puta nedaleko od beogradskog aerodroma.

Pregledom tela na beogradskom Institutu za sudsku medicinu utvrđeno je da je Vukojević najpre prebijen, sečen noževima, a potom, dok je još bio živ, umotan u celofan, zapaljen i bačen u raku. Tako izmučen i zapaljen, utvrđeno je, hodao je još pedesetak metara. Ruke su mu bile vezane lisicama.

Ubice su ga, pričalo se tada po inspektorskim krugovima, mučile da bi priznao gde je sakrio milione koje su „zemuncima” isplaćene na ime otkupnine osoba koje su oteli. Zbog ove činjenice sumnja da su učestvovali u ubistvu ubrzo je pala na njegove dojučerašnje saradnike iz klana. U trenutku Vukojevićeve likvidacije od članova zemunskog klana u bekstvu su bila braća Aleksandar i Miloš Simović, Milan Jurišić, Sretko Kalinić, Ninoslav Konstantinović i Vladimir Milisavljević Budala.

Tokom istrage koja je vođena posle pronalaska Vukojevićevog tela, sa lisica kojima su mu bile vezane ruke uzeti su biološki tragovi pogodni za analizu. Upoređivanjem bioloških tragova Aleksandra Simovića koji je uhapšen u novemebru 2006. godine i onih sa lisica utvrđeno je da se oni poklapaju. Policija je ubrzo podnela krivičnu prijavu protiv njega sumnjičeći ga za ovo ubistvo.

Posle sudskog postupka koji je vođen pred Posebnim odeljenjem Apelacionog suda u Beogradu, Simović je osuđen na kaznu zatvora od 20 godina.

Motiv svirepog ubistva, kako je utvrdio sud, bila je Vukojevićeva odluka da svedoči protiv pripadnika „zemunskog klana” i otkrije brojna krivična dela koja su počinili. U prvostepenoj presudi navedeno je i da je Simović ubistvo izvršio i iz koristoljublja, jer je hteo da prisvoji deo novca koji se nalazio kod Vukojevića. Takođe, Simović je osuđen i za nedozovoljeno držanje veće količine oružja i ekplozivnih naprava.

Na prvostepenu presudu iz decembra 2013, žalbu je uložio i okrivljeni Simović, ali i zamenik tužioca za organizovani kriminal koji je zahtevao veću kaznu. Apelacioni sud je, međutim, žalbe odbio kao neosnovane i potvrdio prvostepenu presudu.

Ko je bio Vuk

Zoran Vukojević je do 2000. bio profesionalni policajac, radio je u SUP-u Zemun. Dušana Spasojevića, jednog od dvojice vođa „zemunskog klana”, čiji je bio kum, poznavao je od 1995. godine. Pet godina kasnije, počeo da radi kao šef njegovog obezbeđenja u njegovoj vili u Šilerovoj ulici u Zemunu. Vukojević je policiji prvi iskaz dao u akciji „Sablja”. Posle toga postaje svedok-saradnik i sve što je rekao policiji ponovio je na glavnom pretresu i u suočavanju sa optuženima.