Obeleženo 210 godina „Službenog glasnika"

Juče je obeleženo 210 godina službenih glasila Republike Srbije, odnosno 210 godina „Službenog glasnika”, svečanošću u Atrijumu Rektorata Univerziteta u Beogradu.

Ovom prilikom izveden je performans po tekstu Petra Arbutine „Od dobošara do klika”, koji je izvela glumačka trupa „Artisti”, a zatim su se obratili akademik Aleksandar Kostić i v. d. direktora „Službenog glasnika” Mladen Šarčević.

Prema rečima akademika Kostića, pre deset godina pokrenut je jedan od najvećih i najvažnijih projekata u Srbiji, projekat digitalizacije „Novina serbskih”, kao kulturnog dobra prvoga reda, koji je naglo prekinut odlaskom nekadašnjeg direktora Slobodana Gavrilovića. Takođe, akademik Kostić objasnio je teškoće u vezi sa prenošenjem takve građe u digitalnu sferu, određivanje ključnih reči za pretragu i njihovo prenošenje na savremeni srpski jezik.

– Ovaj projekat ima veliku važnost i zbog toga što predstavlja hronologiju Srbije iz 19. veka, ali i osnov za nastanak slavenosrpskog rečnika, koji nam nedostaje – istakao je akademik Kostić, izražavajući nadu da će ovaj obiman posao biti nastavljen.

Mladen Šarčević je napomenuo da „Službeni glasnik” svoje projekte osmišljava na još višim nivoima, da podržava mlade pisce, važne monografije, nacionalnu čitanku; tradiciju i modernost, sarađujući sa inostranim partnerima.

„Službeni glasnik” slavi 210 godina od objavljivanja prvog broja „Novina serbskih”, koje su u Beču 1813. godine pokrenuli Dimitrije Davidović i Dimitrije Frušić. Kako se moglo čuti, „Novine serbske” prve su srpske dnevne novine. Izlazile su pune tri godine svaki dan, osim nedelje i praznika, a zatim dva puta sedmično. Bile su to prve i prave novine na narodnom srpskom jeziku, otvorene za sve srpske književnike, međutim, u ovom obliku izlazile su samo sedam godina, jer su 1822. godine austrijske vlasti oduzele dozvolu Davidoviću i tako je okončan ovaj bečki period. Nekoliko godina kasnije, Dimitrije Davidović obnovio je ovaj list pod nazivom „Novine srbske”u Kragujevcu 1834. godine, a uz saglasnost kneza Miloša novine je štampala Knjažeska srbska knjigopečatnja. Novine se 1835. godine sele u Beograd, a 1836. promenjen je urednik. Dimitriju Davidoviću naređeno je da uređivanje preda Dimitriju Isailoviću, a „Novine serbske” tada postaju zvanično glasilo Kneževine Srbije, koje će još dva puta promeniti naslov „Srbske novine” 1834. godine, a 30 godina kasnije „Srpske novine”.

Posle albanske golgote i prelaska Vlade Kraljevine Srbije na Krf, „Srpske novine – Službeni dnevnik Kraljevine Srbije” izlazile su na Krfu od 1916. do 1918. godine, a po oslobođenju i stvaranju Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca usledilo je štampanje „Službenih novina Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca”, pa „Službenih novina Kraljevine Jugoslavije”, koje pod tim nazivom izlaze do okupacije Jugoslavije u Drugom svetskom ratu. Do kraja rata izlaziće u Londonu, a po oslobođenju zemlje postale su ono što danas znamo – „Službeni glasnik Republike Srbije”.