Sva blaga pitome ravnice

Beskonačna i pitoma ravnica kombinovana sa „evropskom saharom” (Deliblatska peščara), okružena rekama i prošarana veštačkim jezerima, netaknuta priroda i kulturno-istorijski spomenici, dvorci, crkve i pre svega ljudi, više su nego dobri razlozi da se pokadkad otisnete put ovog dela nepregledne banatske ravnice.

Put nas, najpre, vodi do Pančeva, „kapije Banata”. Raskrsnica je najvažnijih vodenih i kopnenih puteva u regionu, grad u kome se, u mnogo čemu, prepliću staro i novo. Ovde postoje tragovi velikog naselja za vreme Rimljana, staro jezgro grada nudi očuvane objekte iz 18. i 19. veka kao što su crkve, manastir, muzej grada, Vajfertova pivara iz 1722. godine i kule svetionici na ušću Tamiša u Dunav iz 1907. godine.

U zagrljaju tradicionalnog i modernog, posetioci zajedno sa Pančevcima mogu da uživaju u bogatom kulturno-zabavnom i noćnom životu koji čine grad atraktivnijim, a i u mnogobrojnim takmičenjima, smotrama i zabavnim programima, što ga čine interesantnim i za goste iz drugih sredina. Pančevci se bore za svoj grad.

Bela Crkva, lepa varoš na krajnjem jugu Banata, na granici sa Rumunijom, očekuje nas kao sledeća destinacija na našem putu. Stare ulice i fasade baroknog stila, parkovi i jezera, čine je jedinstvenom oazom za turiste. Planinski vazduh koji dolazi sa Karpata, mnogo sunčanih dana u godini, obilje voća (posebno jabuka) i ostale pogodnosti, pružaju mogućnost istinske relaksacije i nezaboravnog odmora. Muzej grada čiju bi zgradu trebalo hitno obnoviti, lepe bele crkve po kojoj varoš i nosi ime, prelepa jezera, a i reke, mnogobrojni restorani i kafići sa bogatom ponudom specijaliteta iz ovog kraja, raznovrstan kulturno-zabavni program, a i mnogobrojne manifestacije, dobar su razlog da se dođe u Belu Crkvu.

Put nas dalje vodi u Vršac, u kojem je baš u toku Vršačka berba grožđa, najveća i najznačajnija manifestacija grada i okoline. Pesma, igra i vino, a i slatka zrna crnog i belog grožđa, doživljaj su za pamćenje. Mnogobrojni vinski podrumi otvorili su vrata nudeći svoje blago očima i ukusu posetilaca iz zamlje i sveta. Ovde možete da zadovoljite svoje potrebe za sportskim aktivnostima u centru „Milenijum”, ili u školi letenja i razgledanje grada iz vazduha. Ako želite avanturu tu je paraglajding, ili „maunti bajk”, a može i bicikl. Pešačenje do i po Vršačkim planinama, ali i obilazak grada (stara apoteka i muzej, Vladičanski dvor, crkve, manastir Mesić, fabrika vode, pivara i ono najslađe, konditorski proizvodi), jesu razlozi da se poseti i Vršac.

Kad se kaže Kovačica, odmah pomislite na umetnost naivnog slikarstva i Zuzanu Halupovu, galeriju „Babka” i mnogobrojne slikarske ateljee. Ali, dolaskom u Kovačicu, možete se lepo relaksirati u Poslovno-rekereativnom centru „Relaks” i lepo odmoriti u veoma interesantnim smeštajnim objektima različitih boja, upoznati graditelja violina Jana Nemčeka, provozati se turističkim elektro-vozićem ili nekim od interesantnih automobila na elekrični pogon; možete pecati na Debeljačkim jezerima (kao i Mihael Šumaher koji je letos ovde isprobao svoju veštinu), posetiti rodnu kuću, muzej i zadužbinu Mihajla I. Pupina u Idvoru, ili degustirati različite rakije u banatskom salašu i neizostavnu štrudlu s makom , višnjama, orasima, jabukama.

Put dalje vodi u obnovljeni dvorac Kaštel u Ečkoj, u kojem pored lepih priča o dvorcu i okolini možete probati jela od divljači, obići turistički kompleks sa vetrenjačom i tipičnom banatskom kućom i restoranom „Trofej”, posetiti Carsku baru i provozati se Starim Begejom, saznati šta je to „Belo blato” i saznati kako se nekada živelo u atarima turističke organizacije Zrenjanin.

Put završavamo u Banji Rusanda na obali peloidnog, lekovitog, slanog jezera kako bismo se „izlečili” od mnogobrojnih degustacija banatskih specijaliteta, ali, i ovde domaćini svoju ljubav i gostoprimstvo izražavaju hranom kojoj ne možemo odoleti. Da se domaćini ne uvrede, sve treba probati, ali savet je, ne odjednom, kao mi. Bolje lagano, kao banaćani. Tajna je uživati u svemu, ali bez žurbe.