Četvrt veka od pogibije pilota Đurića i Radosavljevića

Pre četvrt veka, na današnji dan, bio je treći dan NATO agresije na SR Jugoslaviju. Cela teritorija Srbije i Crne Gore bila je pod udarima krstarećih raketa ispaljenih sa brodova ili bombardera daleko izvan granica zemlje, ali i pod naletima avijacije alijanse koja je dejstvovala različitim projektilima i avio-bombama.

Suprotstavili su im se pripadnici Ratnog vazduhoplovstva i protivvazduhoplovne odbrane Vojske Jugoslavije pri čemu su izuzetan doprinos dali piloti lovačke avijacije. Istovremeno, piloti jurišne avijacije, koja je namenjena za dejstva po zemlji, poletali su na zadatke podrške kopnenim snagama Vojske Jugoslavije na Kosovu i Metohiji, bombardujući položaje separatističke OVK.

Prve ratne noći u presretanje su poletela petorica pilota u kokpitima „migova 29”. Trojica su oborena, ali su se spasili katapultiranjem iz letelica i prizemljenjem padobranom, a jedan avion se vratio teško oštećen. Nakratko su poremetili planove neprijatelja, možda time i spasili nečije živote, a njihova hrabrost digla je moral naroda i vojske.

Sledeći put piloti su uzleteli u presretanje 26. marta 1999, kada je sa oštećenog aerodroma u Batajnici, poleteo par „migova 29” kojima su upravljali major Slobodan Perić i kapetan prve klase Zoran Radosavljević. Leteli su na zapad pokušavajući da dođu u priliku za dejstvo po neprijatelju. Iznad Drine pogodile su ih rakete lovačke avijacije NATO-a. Perić se uspešno katapultirao, ali je Radosavljević poginuo, njegov avion je pao u okolini Bijeljine i meštani su njegovo telo prebacili preko Drine u Srbiju. Posthumno je odlikovan i unapređen u čin majora.

Zoran Radosavljević je rođen 1965. godine u Prištini. Otac mu je bio vojno lice pa je detinjstvo proveo u više gradova bivše Jugoslavije. Završio je vojnu srednju vazduhoplovnu školu u Mostaru, a zatim i vojnu vazduhoplovnu akademiju. Postao je pilot-lovac i leteo je na „migu 21”, a kasnije i na „migu 29”.

Dan pre njega, 25. marta 1999. godine, poginuo je major Života Đurić, koji je za komandama „orla”, izvršavao borbeni zadatak na području Kosova i Metohije. Bio je komandant 241. lovačko-bombarderske eskadrile RV VJ, njegov avion je oboren vatrom sa zemlje neposredno pošto je dejstvovao po snagama OVK.

Đurić je rođen 1963. u selu Davidovac kod Paraćina. Pohađao je vazduhoplovnu gimnaziju u Mostaru i vazduhoplovnu akademiju. Svoju oficirsku karijeru započeo je na aerodromu „Petrovec” kod Skoplja. Od 1992. radio je na aerodromu „Lađevci”, gde postaje komandant 241. lovačko-bombarderske eskadrile, popularno nazvanih „Tigrovi”. Iza sebe je ostavio suprugu, sina i ćerku. Posthumno je odlikovan i unapređen u čin potpukovnika.

Treći poginuli pilot tokom NATO agresije je pukovnik Milenko Pavlović, komandant 204. lovačkog avijacijskog puka (jedinice nastradalog Radosavljevića), koji je u „migu 29” poginuo iznad Valjeva 4. maja 1999.