Crteži Bogića Risimovića u Narodnom muzeju

U Kabinetu grafike Narodnog muzeja Srbije večeras u 18 sati biće otvorena izložba „Bogić Risimović Risim: Plava linija. Crteži iz zbirke Bogića Risimovića Risima”, autora Katarine Stevlić, kustosa Umetničke galerije „Nadežda Petrović”, uz koautorstvo Julke Marinković, muzejskog savetnika.

Bogić Risimović Risim pripadao je generaciji slikara koji su učestvovali u stvaranju nove umetničke scene, razvijajući se i sazrevajući uporedo sa pojedinim oblicima posleratnog modernizma srpskog i jugoslovenskog slikarstva. Kako je istaknuto, pored slika njegovu Spomen-zbirku čine i crteži, a najveći broj njih su ilustracije za knjige i, naročito, za časopise i novine („Književne novine”, „Politika”, „Ilustrovana Politika”, „Čačanski glas”...), objedinjene širim okvirom „legende iz naših krajeva”.

„Ovi crteži tematski su ograničeni i u tehnici jednostavni, a Risim je koristio liniju kao jedino sredstvo izraza, sa vrlo malo boje ili bez nje, dok je u pesmi ’Plava linija’ napisao suštinu shvatanja crteža. Mnogi od crteža koji su izloženi u okviru izložbe prvi put se, i pored toga što su pojedinačno bili reprodukovani, prikazuju zajedno. I dok su slike više puta izlagane i analizirane, kao i skice i crteži koji se odnose na njegov scenografski rad, crteži za ilustracije su tek odnedavno predmet stručnih istraživanja”, navodi se u pratećem izložbenom tekstu.

Bogić Risimović Risim (1926–1986) završio je 1949. Akademiju likovnih umetnosti u Beogradu u klasi profesora Mihaila Petrova i Đorđa Andrejevića Kuna. Izlagao je na više od dvadeset samostalnih i brojnim grupnim izložbama u zemlji i inostranstvu. Uspešno se bavio i filmskom scenografijom za filmove Puriše Đorđevića, ilustracijama, pisao poeziju i tekstove o umetnosti. Predavao je na Katedri crtanja i slikanja na Fakultetu primenjenih umetnosti u Beogradu. Dobitnik je nekoliko nagrada, među kojima su Politikina „Nagrada Vladislav Ribnikar za veliko dostignuće u likovnoj umetnosti“ (1958), „Zlatna arena” za scenografiju filma „Biciklisti” Puriše Đorđevića na 17. festivalu jugoslovenskog igranog filma u Puli (1970), Nagrada grada Čačka (1972), Specijalna nagrada na Trećem internacionalnom prolećnom salonu u Lozani (1981), Oktobarska nagrada grada Beograda za likovnu umetnost (1984). Nekoliko godina po smrti umetnika  njegova porodica je Skupštini opštine Čačak, odnosno Umetničkoj galeriji „Nadežda Petrović” poklonila 40 slika, više od 800 crteža, skica, ilustracija, literarnu zaostavštinu i arhivsku građu, sa namerom da to bude osnova za umetnikov legat.