Obeležen 23. oktobar – Dan oslobođenja Novog Sada

Novi Sad – Na novosadskom Spomen-groblju boraca narodnooslobodilačkog rata 1941–1945. godine položeni su venci povodom 23. oktobra – Dana oslobođenja grada u Drugom svetskom ratu. U ime grada Novog Sada venac su položili gradonačelnik Milan Đurić i predsednica gradske skupštine Dina Vučinić. Počast borcima i žrtvama odali su na tom mestu i predsednica Pokrajinske vlade Maja Gojković, načelnik Južnobačkog upravnog okruga Milan Novaković, predstavnici Gradskog odbora Saveza udruženja boraca NOR-a, Vojske Srbije i Organizacije rezervnih vojnih starešina grada Novog Sada.

„Okupili smo se da obeležimo 80. godišnjicu oslobođenja Novog Sada u Drugom svetskom ratu, rekao bih, ključnog trenutka u istoriji našeg grada. Odajemo počast hrabrim dušama, vojnicima koji su se borili protiv okupatora i koji su dali svoje živote za našu slobodu. Sećamo se više od pet hiljada građana koji su izgubili živote tokom trogodišnje okupacije. Ova žrtva, koja predstavlja skoro svakog dvanaestog stanovnika našeg grada, služi kao podsetnik na visoku cenu koju smo platili za našu slobodu”, kazao je gradonačelnik.

Ukazao je na važnost sprečavanja širenja ideologija koje prete čovečanstvu, da se spreči da ikada ponovo zažive.

„Naša je odgovornost da prenesemo lekcije naše bliske istorije budućim generacijama kako se užasi prošlosti nikada ne bi ponovili. Nasleđe heroja, znanih i neznanih, koji su žrtvovali sve za našu slobodu, jeste izvor snage za sve nas, dok nastojimo da izgradimo još bolji Novi Sad i unapredimo kvalitet života svih njegovih građana. Nastavljamo da razvijamo naš grad, vođeni duhom slobode. Večna slava svima koji su se za nju borili”, naglasio je Đurić.

Spomen-groblje nalazi se u okviru gradskog groblja u Novom Sadu. Završeno je i otvoreno za javnost 21. oktobra 1984, povodom četrdesete godišnjice oslobođenja grada. Tu je sahranjeno 286 poginulih boraca, a uklesana su i imena 538 poginulih koji su sahranjeni na drugim mestima. Spomen-groblje je podignuto po idejnim rešenjima arhitekte Čedomira Radovića, koji je sa vajarem Vojinom Dedejevićem i grupom saradnika 1977. godine osvojio drugu ravnopravnu nagradu na opštem Jugoslovenskom konkursu.