Beogradu, s ljubavlju

Gotovo celog tog 21. novembra opraštala se televizija Studio B od Đoke Vještice čije je ime nesumnjivi simbol i zaštitni znak ove stare i omiljene beogradske medijske kuće. Bio je to, zapravo, jedan produženi In memoriam. Ali, shodno pravilima profesije kojoj ih je učio upravo taj kojeg su se s pijetetom sećali, novinari nisu dozvolili da program izgubi svoja redovna obeležja i strukturu, svoje uobičajene sadržaje i vrednosti.

Dan pošto je Đoko Vještica, po izričitoj ličnoj želji, već bio sahranjen bez prisustva javnosti, počeo je Jutarnjim programom u kojem je data prilika mnogim kolegama da pričaju o svom cenjenom učitelju i uzoru, a završio se specijalnom emisijom u večernjim satima gde su govorili i oni do kojih je Đoki Vještici uvek najviše bilo stalo, za koje je decenijama radio istrajno, maštovito, pregalački, odgovorno – Beograđani. Bilo je, ukupno uzev, mnogo tačnih, lepih i toplih reči za jednu izuzetnu novinarsku karijeru i za plemenitu angažovanost u pokretanju i podsticanju solidarnosti među ljudima. Kao i druga legenda s vrha „Beograđanke”, Duško Radović, i Đoko Vještica bio je dobri duh Beograda, širio je među sugrađanima osećanje brige i ljubavi za svoj grad – i sve to sada je priznato i iskreno pohvaljeno s ekrana Studija B.

Probile su se otud i dve gorke pojedinosti koje ne pobuđuju osetljivost samo među ljudima u ovoj RTV kući već su tužna slika pojavnosti u ovdašnjoj medijskoj sferi.

Prva se tiče činjenice da je u smenama vlasti i pri otimanju za vlasništvo nad Studijom B i profesionalno i ljudski povređeni Đoko Vještica s matičnom kućom prekinuo svaki kontakt i, po odlasku, nije više kročio u prostorije koje su mu bile drugi dom. Kako to nije jedini slučaj takvog rastanka novinarskih doajena sa svojim redakcijama, esnafsko je pitanje kako će se pojedinci zaštititi od ove vrste pogubnog mešanja politike u medijske poslove i kvarenja odnosa među medijskim poslenicima.

Drugi detalj iz sudbine Đoke Vještice tiče se više samog novinarskog esnafa (mada i tu teško da se sasvim može poreći upliv politike). Iz podatka da je on prvu i jedinu nagradu dobio tek pre tri godine, uočeno je kako su i njemu i njegovoj redakciji zaboravljene zasluge, te su marketinški i samoreklamerski vešte RTV stanice u međuvremenu prigrabile slavu neprikosnovenih nosilaca nezavisnog, smelog, istraživačkog novinarstva. Iako ti drugi nisu imenovani, jasno je na koga se mislio.

Pošto se ti drugi u poslednje vreme sve više zanimaju za „montažu atrakcija” u vidu rialiti šoua i sličnih zanimacija, Studiju B se pruža šansa da razvija već utvrđeni koncept zasnovan na razumevanju životnih potreba gledalaca i preduzimljivosti u korist njihovih svakodnevnih interesa; da bude moderna, nepretenciozno intelektualna, građanski fino vaspitana, velegradska televizija. Uz podsećanje na to šta je Beograđanima svojom slobodoumnošću značio od samog početka devedesetih, time bi Studio B napravio veliki i trajan omaž Đoki Vještici.

Bio bi to dar njemu. I svim Beograđanima. S ljubavlju.