Igra, radost i humor u delima Nikole Velickog

Izložbena sezona u kragujevačkom prostoru Galerije Rima nastavljena je postavkom neobičnog naziva „Kako mi je bilo na Nepalu i zašto nisam otišao”. Iza njega pred publikom se pomalja najnovija serija radova Nikole Velickog koji odišu igrom, radošću i humorom. Ovaj autor predstavlja se ovog puta nastavkom tematskog ciklusa koji prati vizuelnu transformaciju glavnog likovnog subjekta, Pepe, interpretiranog iz britanske animirane dečije serije „Pepa Prase”, a nakon izložbi „Pepa i tačka!” (2021)  i „Pepa i tri tačke…” (2023). U ovoj grupi radova, koja će biti dostupna do 5. decembra, prvi put nalaze se i slike na platnu.

Intuitivno eksperimentisanje različitim tehnikama, medijima i tehnologijama Velicki je počeo linorezima i crtežima velikih formata, zatim na različitim redimejd objektima i posredstvom njih, oslikavanjem zidova na licu mesta, i nastavio slikajući na platnu. Uvezanost grafike, crteža i slike osnovna je karakteristika njegovog stvaralačkog procesa. „Temeljno poznajući tradicionalne tehnike grafike, Velicki je svestan da svaki rez i ispupčenje predodređuju delo i da raskoš otiska zavisi od veštine rezbarenja. Poput traga linoreza, umetnik teži da svaku spontanu mrlju, gužvanje, neravninu i rascep sačuva kao pojedinačni rez u linoleumu, i smatra ih neizostavnim likovnim elementima konačnog crteža”, navodi kustos Galerije Rima i autor izložbe, Sofija Ž. Milenković.

Kako ona ističe, stvaralački proces Nikole Velickog odvija se kroz igru, kao važan element umetnosti i života, kojoj je radost osnovni pokretački motiv, a humor njen neizostavni činilac. Umetnik interpretira život crtanog junaka u ključu sopstvene svakodnevice, dajući mu lični pečat duhovitim nazivima, bliskim savremenom posmatraču, čime briše razliku između animirane Pepine „stvarnosti” i realnog života.

– Tako brodogradilište postaje auto otpad („Auto otpad za Wagene i picerija”), Pepina pijaca je locirana u Pančevu („Na buvljaku u Pančevu. Nedelja”), a posmatrač kao peti član porodice čeka ujutru svoj red za toalet („Zauzet WC”) – navodi kustoskinja i dodaje:

– „Ulaskom” u platno, posmatrač nastavlja igru koju je umetnik započeo, kao što čine deca gledajući Pepu Prase ili ma koji drugi crtani film i, ako je dovoljno otvoren, zabavlja se, ne pitajući o značenjskim učitavanjima i iščitavanjima. Naposletku, kao sa bioskopskog platna, posmatrač izlazi vedar, zasigurno nasmejan, često zbunjen, ali uvek makar trenutno rasterećen.

Nikola Velicki diplomirao je na grafičkom odseku Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu 2008. godine kod profesora Miodraga Mlađovića. Doktorirao je na istom fakultetu 2017. godine kod profesora Vladimira Veljaševića. Član je ULUS-a od 2009. godine. Zaposlen na Fakultetu likovnih umetnosti kao docent na grafičkom odseku. Autor je 23 samostalne izložbe, kao i više od 100 grupnih izložbi u zemlji i inostranstvu (Grčka, Irska, Nemačka, Kina, Slovenija, Bugarska, Rumunija, SAD...). Dobitnik je tri nacionalne nagrade za grafiku. Radovi ovog umetnika, koji živi i radi u Beogradu, nalaze se u muzejima i privatnim kolekcijama.