„Dobričin prsten" po meri Bogdana Diklića

Udruženje dramskih umetnika Srbije (UDUS) uručiće prestižnu nagradu „Dobričin prsten“ za 2024. godinu glumcu Bogdanu Dikliću u sredu  uveče, 22. oktobra od 20 sati  u Jugoslovenskom dramskom pozorištu u Beogradu. U pitanju je priznanje koje se dodeljuje za životno delo umetniku koji je svojim autentičnim scenskim iskorakom  tokom duge i plodne karije ostavio snažan pečat uumetnosti. Bogdan Diklić je 37. laureat ovog najvišeg glumačkog priznanja u zemlji.

Tročlani žiri u kome su bili Mirjana Karanović,  predsednica, Anita Mančić i Boris Isaković svoju odluku da  Diklić bude dobitnik ovog esnafskog priznanja doneo je jednoglasno. U konkurenciji za nagradu bilo je deset glumaca, a pored Dikliću to su bili: Ljiljana Blagojević, Emina Elor, Dragan Mićanović, Danijela Nela Mihailović, Tihomir Stanić, Ljiljana Stjepanović, Saša Torlaković, Svetozar Cvetković i Zoran Cvijanović.

Tokom više od pet decenija bogate karijere Diklić je ostvario više od 200 uloga u nekim od najpopularnijih regionalnih filmova, serija i predstava. Rođen 1953. godine u Bjelovaru, Bogdan Diklić je u ovom ambijentu proveo svoje detinjstvo i rano školovanje. U Bjelovaru je i započeo glumačku karijeru i otkrio ljubav prema filmskoj i pozorišnoj umetnosti:

Prvi bioskop u koji je zakoračio bio je bivši bioskop „Partizan“, prvo pozorište u kojem je upijao magiju scene kao gledalac je današnji Dom kulture u Bjelovaru. Svet pozorišta spletom okolnosti otkrila mu je mlada frizerka kada ga je odvela na predstavu kako mu ne bi bilo dosadno dok je mama bila na friziranju. Anegdota je koje se Diklić i danas seća.

Nije to, zna da kaže,  nužno bila ljubav na prvi pogled. Uznemiren prizorom u kojem se glumac na pozornici spremao da stolicom „udari” glumicu, mali Bogdan glasno je uzviknuo i zaplakao, pa su morali da ga izvedu napolje. O Diklićevom bogatom glumačkom doprinosu svedoči i monografija „Bogdan Diklić: Iz snova u život” iz pera Petra Volka.

Filmografija Bogdana Diklića krcata kultnim  filmovima i serijama koji su ostavili dubok trag na filmskom pejzažu zemalja nekadašnje Jugoslavije. Prvu veću ulogu ostvario je u seriji „Grlom u jagode” (1976), dok mu je širu slavu donela komedija „Nacionalna klasa” dve godine kasnije.

Usledile su uloge u ostvarenjima: „Maratonci trče počasni krug” Slobodana Šijana, „Variola vera” i „Sabirni centar” Gorana Markovića, „U raljama života” i „Za sreću je potrebno troje” Rajka Grlića, „Balkanski špijun” Dušana Kovačevića, urnebesni „Mi nismo anđeli” Srđana Dragojevića, „Ničija zemlja” Danisa Tanovića, „Gori vatra” Pjera Žalice, „Sivi kamion crvene boje”Srđana Koljevića, „Grbavica” Jasmile Žbanić i brojnim drugim ostvarenjima.

Osobenog Bogdana Dilića sustizala su i vredna esnafska priznanja: za tumačenje Slavka u filmu „Odbrani i zaštiti” Boba Jelčića, koji je prikazan i na „Berlinalu” ovenčan je „Zlatnom arenom” i „Srcem Sarajeva”, a „Zlatnu arenu” dobio je i za sporednu ulogu u komediji „Sedamdeset i dva dana” Danila Šerbedžije. Dobitnik je i Nagrade „Pavle Vuisić” Udruženja filmskih glumaca Srbije i mnogih drugih umetničkih nagrada i priznanja.