Naučnici otkrili tajnu dugovečnosti

Evropski istraživači došli su do zaključka da dugovečnost ljudi koji dožive 100 i više godina ne zavisi isključivo od načina života i okruženja, već i od dubokog genetskog nasleđa koje potiče od drevnih predaka. Rezultati istraživanja, sprovedenog na uzorku italijanskih stogodišnjaka, objavljeni su u naučnom časopisu GeroScience.

Naučnici su analizirali DNK 333 Italijana starih 100 i više godina i uporedili ih sa genetskim podacima 690 zdravih odraslih osoba prosečne starosti oko 50 godina. Dobijeni rezultati potom su upoređeni sa 103 drevna genoma koji predstavljaju četiri ključne populacione grupe koje su oblikovale savremeni genetski fond Italije: zapadne lovce-sakupljače, neolitske poljoprivrednike iz Anadolije, nomadske zajednice iz bronzanog doba, kao i drevne populacije sa prostora Irana i Kavkaza.

Analiza je pokazala da stogodišnjaci imaju znatno veći udeo genetskog nasleđa zapadnih lovaca-sakupljača, koji se smatraju najranijim stanovnicima Evrope nakon poslednjeg ledenog doba. Istovremeno, uticaj ostalih drevnih populacija nije pokazao značajnu povezanost sa verovatnoćom dostizanja ekstremne starosti.

Prema navodima istraživača, čak i relativno malo povećanje udela DNK zapadnih lovaca-sakupljača povećavalo je šanse za doživljavanje 100 godina za oko 38 odsto. Taj efekat bio je posebno izražen kod žena, kod kojih se, u slučaju visokog udela ove genetske komponente, verovatnoća da postanu stogodišnjaci više nego udvostručavala.

Autori studije ističu da je dugovečnost rezultat složene interakcije genetike, životne sredine i načina života. Ipak, dobijeni nalazi ukazuju na to da uloga drevnog evolutivnog nasleđa u postizanju izuzetne starosti može biti znatno veća nego što se do sada pretpostavljalo.

Podsetimo, naučnici su nedavno saopštili i da su identifikovali drevni univerzalni „početni kod“ koji stoji u osnovi gena svih oblika života, što dodatno osvetljava značaj dubokog evolutivnog nasleđa za savremene biološke procese.