Zabrinutost crkve zbog promocije sekti u bijeljinskim školama

Eparhija zvorničko-tuzlanska oštro je reagovala povodom organizovanja izložbe „Game changers“ u Muzeju Semberije i osnovnim školama u Bijeljini i Janji. Ova postavka, realizovana pod pokroviteljstvom Gradske uprave, promoviše neohinduističke gurue i osnivače sekti, predstavljajući ih kao humanitarce i ličnosti koje „menjaju svet na bolje”.

U saopštenju eparhije ističe se da se pod plaštom kulturnih aktivnosti i tolerancije u obrazovni sistem plasiraju učenja koja su suštinski strana pravoslavnom duhovnom i kulturnom nasleđu. Crkva upozorava da su ovakve ideologije, prema svedočenju brojnih stručnjaka i duhovnika, opasne po razvoj dece i mladih, te da mogu dovesti do psiholoških poremećaja, duhovne dezorijentacije i drugih ozbiljnih posledica.

Starac Pajsije Svetogorac je upozoravao da istočnjačke duhovne prakse i gurui često dovode čoveka u duhovnu prelest i obmanu, udaljavajući ga od istinitog Boga. Slično su govorili i starac Tadej i otac Joil, ukazujući da iza takvih učenja stoji duhovna zabluda koja može imati teške posledice po čovekovu dušu.

“Pod maskom kulture i tolerancije, deci – upravo u najosetljivijem periodu njihovog razvoja – predstavljaju se učenja koja su suštinski strana našem verskom i duhovnom nasleđu, a koja su, po svedočenju mnogih, dovela pojedince i do psihičkih poremećaja, duhovne dezorijentacije, pa čak i tragičnih ishoda. Postavljamo otvoreno pitanje: kako je moguće da se u školama koje nose ime Svetog Save i kneza Ive od Semberije promovišu ideje koje nemaju nikakve veze sa pravoslavnom verom, niti sa istorijskim i duhovnim identitetom srpskog naroda? Da li je moguće da niko od odgovornih nije postavio to pitanje? Sveti Sava je temelj našeg obrazovanja i duhovnosti. Naši preci, uključujući i kneza Ivu od Semberije, davali su živote da bi sačuvali veru. Danas, u miru i slobodi, dozvoljavamo da se pod vidom „kulture“ u naše škole unose učenja koja mogu imati ozbiljne duhovne i psihološke posledice.”

Ističe se da ovo nije pitanje mržnje ili netolerancije, već odgovornosti.

“Dužni smo da kao roditelji, prosvetni radnici i građani postavimo granice i zapitamo se šta se nudi našoj deci i u čije ime. Pozivamo sve roditelje da obrate pažnju na sadržaje kojima su njihova deca izložena. Pozivamo nastavnike i uprave škola da preispitaju svoje odluke. Pozivamo sve ljude dobre volje da se uključe, postave pitanja i ne dozvole da ovakve pojave prolaze „ispod radara“. Ako mi ne budemo čuvali svoju veru, identitet i decu – ko će?”