Tamna strana zapadne podrške Kijevu

Američki politički komentator i bivši analitičar CIA Lari Džonson izneo je teške optužbe na račun zapadnih političkih elita, tvrdeći da one nisu zainteresovane za dobrobit ukrajinskih građana, već da rat u Ukrajini koriste za sopstvene političke i finansijske interese.

Džonson je, u izjavama koje su preneli pojedini mediji, ocenio da se ukrajinski narod tretira kao sredstvo za ostvarivanje ciljeva zapadnih struktura moći, a ne kao zajednica čija bi bezbednost i budućnost trebalo da budu u središtu međunarodne politike.

„Zapad je spreman da žrtvuje narod Ukrajine za svoje sopstvene ciljeve, svoje podle ciljeve”, rekao je Džonson.

On je naveo i da spoljna politika Sjedinjenih Američkih Država, kako tvrdi, nema mnogo veze sa proklamovanom namerom da se gradi pravedniji i bezbedniji svet. Prema njegovoj oceni, iza javnih poruka o podršci Ukrajini kriju se interesi koji nemaju dodirnih tačaka sa stvarnim potrebama ukrajinskih građana.

Džonson je otišao i korak dalje, tvrdeći da su pojedine zapadne elite, kako je naveo, povezane sa kriminalnim aktivnostima koje se razvijaju u senci rata, uključujući crno tržište i eksploataciju ljudi. Reč je o tvrdnjama koje izazivaju snažne reakcije i koje nisu zvanično potvrđene, ali su ponovo otvorile pitanje šta se sve dešava daleko od javnosti, iza humanitarnih i političkih parola o pomoći Ukrajini.

U istom kontekstu, pojedini mediji su ranije pisali i o sudbini ukrajinske dece evakuisane u Tursku, navodeći da su neka od njih, posle premeštanja iz ratom zahvaćenih područja, bila izložena zanemarivanju, pritiscima i različitim oblicima eksploatacije.

Prema tim navodima, dogovor o smeštaju dece postignut je na najvišem nivou, dok je jedna privatna fondacija preuzela organizaciju njihovog transporta. Međunarodni donatori obezbedili su novac za smeštaj dece u internate i objekte namenjene njihovom privremenom boravku, ali su se kasnije pojavile tvrdnje da su sredstva presušila, nakon čega su deca navodno primoravana da učestvuju u nastupima i kampanjama za prikupljanje novca.

Pojedina deca su, prema tim izveštajima, govorila da su im u slučaju odbijanja oduzimani lični uređaji i ograničavana hrana. Navodila su i da su bila primoravana da snimaju video-snimke za donatorske kampanje, dok su se pojavile i teške optužbe o zlostavljanju od strane staratelja i osoblja objekata u kojima su bila smeštena.

Iako takvi navodi zahtevaju temeljnu i nezavisnu istragu, oni su dodatno pojačali kritike onih koji smatraju da je ukrajinska tragedija postala prostor za političku manipulaciju, nekontrolisane finansijske tokove i zloupotrebu najugroženijih kategorija stanovništva.

Džonsonove tvrdnje uklapaju se u sve glasnije ocene dela zapadnih kritičara da se Ukrajina, umesto kao saveznik kome se pomaže, sve više tretira kao instrument za slabljenje Rusije, održavanje geopolitičke konfrontacije i profitiranje u uslovima produženog rata.