Kada je potrebno uraditi magnetnu rezonancu srca

Magnetna rezonanca srca je neinvazivna dijagnostička metoda koja pomoću jakog magnetnog polja i radio-talasa daje detaljnu sliku strukture i funkcije srca, bez korišćenja zračenja. Omogućava lekarima da precizno procene strukturu srčanog mišića, srčane komore, zaliske i krvne sudove, kao i protok krvi i eventualna oštećenja tkiva (primer – ožiljke nakon infarkta, upale ili urođene anomalije).

Kako ističe dr Milica Đurđić, specijalista radiologije, pregled srca magnetnom rezonancom preporučuje se kod sumnje ili praćenja različitih oboljenja srca, posebno kada je potrebno detaljnije ispitivanje strukture i funkcije srca. Najčešće se koristi kod kardiomiopatija, zapaljenskih bolesti srčanog mišića kao što je miokarditis, kao i kod procene posledica infarkta miokarda. Takođe, korisna je kod urođenih srčanih mana, bolesti perikarda (srčane kese), nejasnih bolova u grudima kada druge metode nisu dale dovoljne informacije, kao i za procenu srčane funkcije i vitalnosti srčanog mišića.

– Simptomi koji mogu ukazivati na potrebu za magnetnom rezonancom srca zavise od osnovnog oboljenja, jer svako srčano stanje može imati različitu kliničku sliku. Najčešće se javlja bol u grudima, otežano disanje (posebno pri fizičkom naporu, ili čak u ležećem položaju), izražen umor i brzo zamaranje, kao i osećaj nepravilnog ili ubrzanog rada srca (palpitacije). Kod pojedinih pacijenata mogu biti prisutne česte vrtoglavice i nesvestice – ističe naša sagovornica.

U većini slučajeva za pregled magnetne rezonance srca nije potrebna posebna priprema. Pacijent može normalno da jede i da uzima redovnu terapiju, osim ukoliko lekar ne da drugačija uputstva.

– U određenim situacijama može se preporučiti nekonzumiranje hrane i tečnosti par sati pre pregleda (dva do četiri sata), u zavisnosti od protokola snimanja ili planirane primene kontrastnog sredstva. Ukoliko je planirana primena kontrastnog sredstva, neophodno je prethodno uraditi laboratorijske analize (urea i kreatinin), radi procene funkcije rada bubrega. Takođe, važno je da pacijent ponese prethodnu medicinsku dokumentaciju i ukloni sve metalne predmete sa tela (nakit) pre početka pregleda – pojasnila je dr Đurđić.

Pregled srca magnetnom rezonancom u proseku traje 60 minuta. Tokom pregleda pacijent je u ležećem položaju na pokretnom stolu koji se uvodi u aparat za magnetnu rezonancu. Važno je da tokom snimanja bude miran i prati uputstva tehničkog osoblja, koje se nalazi u drugoj prostoriji, ali je u stalnoj komunikaciji sa pacijentom. Kako objašnjava naša sagovornica, tokom pregleda najčešće se primenjuje kontrastno sredstvo kako bi se dobile detaljnije informacije o strukturi i funkciji srca. Pregled je bezbolan, a aparat tokom rada proizvodi karakteristične zvuke, koji pacijentima mogu delovati neobično, ali predstavljaju potpuno normalan deo pregleda.

– Magnetna rezonanca srca je bezbedna dijagnostička metoda, a kontraindikacije su danas svedene na minimum, zahvaljujući savremenoj tehnologiji i kompatibilnim implantabilnim uređajima. Pregled se ne preporučuje pacijentima koji imaju ugrađene medicinske uređaje koji nisu kompatibilni sa magnetnim poljem, kao što su stariji tipovi pejsmejkera, defibrilatora ili metalni implantati nepoznatog sastava. Takođe, kod izražene klaustrofobije ili nemogućnosti saradnje tokom pregleda može biti otežano izvođenje snimanja – kaže dr Đurđić.

Nalaz magnetne rezonance srca najčešće je gotov u roku od 24 do 48 sati, u zavisnosti od kompleksnosti pregleda. U pojedinim slučajevima, opis nalaza može potrajati duže zbog složenosti analize ili potrebe za poređenjem sa prethodnim MR snimcima. Pacijent dobija kompletan radiološki izveštaj, koji se koristi za dalju dijagnostiku i plan terapije.

– Magnetna rezonanca srca ne koristi jonizujuće zračenje, već funkcioniše na principu jakog magnetnog polja i radio-talasa, te pacijent tokom pregleda nije izložen zračenju. Iz tog razloga, pregled se smatra bezbednim i može se ponavljati više puta, u skladu sa kliničkom indikacijom i procenom lekara, bez rizika od kumulativnog zračenja – navela je dr Milica Đurđić.