Sokolski dom

Beogradska kulturna baština upotpunjena je još jednim zdanjem. Zgrada Sokolskog doma "Matica", u Deligradskoj 27, proglašena je spomenikom kulture.
Ovaj objekat ima značajnu arhitektonsku i kulturno-istorijsku vrednost i smatra se najznačajnijim ostvarenjem javne namene arhitekte Momira Korunovića (i samog velikog pobornika sokolskog pokreta) u njegovom opusu vezanom za Beograd; građen je u periodu od 1929. do 1935. godine, a autor glavnog portala bio je Nikola Krasnov.
Prvobitno, objekat je bio zamišljen kao veličanstven hram sokolstva i trebalo je da bude najlepši ukras Vračara i Beograda. Najveći donator je bio kralj Aleksandar Karađorđević Prvi, te je na kraljevskoj komemoraciji 1934. godine Sokolsko društvo rešilo da dom "Matica" prekrsti u Sokolski dom kralja Aleksandra Prvog.

Međutim, tokom gradnje došlo je do većih izmena: odstupilo se od planirane bogate skulptoralne dekoracije koja je ustupila mesto modernijoj varijanti, što nije narušilo izgled objekta. Široke bezornamentalne površine govore o modernističkoj jednostavnosti. I pored mnoštva otvora na fasadama, građevina deluje masivno. Prisutna je i naglašena simetrija i akademska strogost građevine, ali je organizacijom masa i reminiscencijama na tradicionalne elemente srednjovekovnog sakralnog neimarstva autor uspeo da očuva romantičarski karakter izgleda građevine. Stručnjaci kažu da je baš ovde Korunović odstupio od svog stava da u arhitekturi sokolskih domova ne može biti mode jer je kroz jedno originalno i izrazito individualno rešenje načinio obrnuto: približio se modernom dobu.

Oko zgrade je podignut kompleks sportskih terena tako da je više decenija bila centralni sportski objekat u Beogradu.

U Velikoj dvorani ovoga zdanja nalazi se slika koju je uradio Živorad Nastasijević 1941. godine, i to na površini od 43 kvadratna metra. Nastasijević je naslikao u fresko tehnici kompoziciju "Za čast otadžbine", koja prikazuje jedan od najpoznatijih događaja iz naše nacionalne istorije – prelaz srpske vojske preko Albanije. Posle Drugog svetskog rata freska je prekrečena, da bi svetlo dana ponovo ugledala posle restauracije rađene od 1970. do 1971. godine.