Britanske bebe najplačljivije

Plaču kad su gladne i žedne, kad žele da budu presvučene ili da ih neko uzme. Bebama je plač „u opisu posla” i jedino sredstvo komunikacije u prvim mesecima života, ali ne plaču sve jednako. U Velikoj Britaniji, Kanadi, Italiji i Holandiji novorođenčad plaču više nego u drugim zemljama, dok one u Danskoj, Nemačkoj i Japanu najmanje plaču.

To su zaključci britanskih psihologa koji su istraživali kolika je rasprostranjenost grčeva kod beba širom sveta, odnosno koliko plaču u prva tri meseca. Stručnjaci su ujedno utvrdili i koliko plača je normalno za taj period. Oni se nisu bavili uzrokom uočenih razlika, ali je jedno ranije istraživanje otkrilo da roditelji u Danskoj imaju više kontakta sa svojim bebama nego mame i tate u Velikoj Britaniji.

„Bebe se inače prilično razlikuju po tome koliko plaču u prvim nedeljama života, ali to zavisi i od toga da li beba raste u kulturi u kojoj se manje plače, ali i od roditelja ili drugih faktora, kao što su trudnoća majke ili genetika”, kaže Diter Voker, koji je vodio istraživanje na Univerzitetu Vorvik.

Najveći intenzitet grčeva, praćen plakanjem više od tri sata dnevno najmanje tri dana u sedmici, primećen je kod beba u Velikoj Britaniji, Kanadi i Italiji, dok je to bilo najmanje izraženo u Danskoj i Nemačkoj. U prvih petnaest dana bebe plaču u proseku oko dva sata dnevno, zatim se u sledećih mesec dana dužina plača povećava na dva sata i 15 minuta, da bi se posle toga skratila na sat i deset minuta. Međutim, ima beba čiji se plač čuje svega pola sata dnevno, ali i onih kod kojih traje i do pet sati.

Studija objavljena u „Žurnalu pedijatrije”, zasnovana je na analizi podataka iz 28 prethodnih istraživanja o 8.700 beba iz Nemačke, Danske, Japana, Kanade, Italije, Australije, Holandije, SAD i Velike Britanije. Stručnjaci smatraju da bi zdravstveni radnici mogli da koriste ove rezultate kako bi zabrinutim roditeljima objasnili da li je plač njihove bebe u granicama normalnog, ili im je potrebna pomoć.