Aleksandar Nevski – slava u Srbiji

Mi građani Srbije smo obradovani i ponosni što je, posle Italije, naš predsednik, gospodin Aleksandar Vučić za sveukupne, uspešne delatnosti jednog državnika ovenčan još jednim izuzetno značajnim priznanjem, Ordenom Aleksandra Nevskog, dodeljenog od Njegove ekselencije predsednika Ruske Federacije Vladimira Putina.

Zahvaljujući mom školskom drugu iz sela Konareva, kod Kraljeva, mr Milanu Miloradoviću – kao gost na njegovoj slavi Svetog Aleksandra Nevskog 12. septembra – saznao sam neke značajne informacije o plodnim istorijskim odnosima naših naroda, pored već objavljenih od strane g. prof. D. Acovića („Srbi u Ruskoj Imperiji”).

Moj drug je potomak vojvode Stjepana Miloradovića iz Hercegovine (15. vek). Stjepanov sin, vojvoda Petar Miloradović, iz Žitomislića (Mostar), jedan je od ktitora manastira koji tamo i danas postoji.

Iz te porodice se Jeftimije Jeronim Miloradović odselio u Rusiju, gde je unapređen u generala Ruske vojske. Marija Terezija je Jeftimiju, kako se danas priča, dodelila plemićko obeležje. Iz te porodice posebno se izdvaja i ličnost generala Mihaila Miloradovića, učesnika ratova pod komandom Suvorova. Bio je i gubernator Petrograda. Miloradovići su postali Rusi srpskog porekla.

Grof Mihailo Miloradović, čiji je moj drug potomak, na poziv Petra Prvog otputovao je za Rusiju da mu, kao ekspert, pomogne oko unapređenja pomorstva!

U rodoslovnoj knjizi Miloradovića, upisano je 255 muških i ženskih potomaka. Ruski krak loze se ugasio 1952. godine.

Kasnije su se, sticajem okolnosti, Miloradovići naselili u Konarevo, selo na obali Ibra.

Zanimljivo je da je Milan, u periodu od 1995–2001 godine bio generalni direktor Ruske Galenike(!). Zahvaljujući i svom prezimenu, uživao je, kako kaže, izuzetan ugled i poštovanje.

Koliko je meni poznato, u dosadašnjoj  istoriji Rusije, samo su četiri vojskovođe bile Polkovodci – izuzetne vojskovođe. Među njima bio je i

Aleksandr Nevski, Knez Vladimirski(13. vek). Pobednik Šveđana. Omogućio je Rusiji izlazak na svetska mora.

Zatim, Dimitrij Ivanovič Donski (1350–1389). Pobedom na Kulikovom polju zaustavio prodor Tatara ka Moskvi, samo sa svojih 30 godina!

Mihail Ilarionović Kutuzov (1745–1813), koji je, prema nekim izvorima, po majci srpskog porekla, vodio je bitke na Austerlicu, Borodinu. Primenio  je taktiku planskog iznurivanja i povlačenja kopnenih snaga nadobudnog Bonaparte i odneo pobedu.

I na kraju, Georgij Konstantinovič Žukov (1896–1974), pored ostalog, zaustavio je nemačku ofanzivu na Moskvu u Drugom svetskom ratu.

Unapred zahvaljujem Njegovoj ekselenciji Aleksandru Čepurinu na mogućem interesovanju i eventualnoj korekciji ovih informacija.

Prof. VMA i Univerziteta u Beogradu, pukovnik u penziji

Prilozi objavljeni u rubrici „Pogledi” odražavaju stavove autora, ne uvek i uređivačku politiku lista