Leto u zemlji bogova

Nije potrebno posebno isticati koliko je Grčka omiljena za turiste ne samo zbog arheološkog blaga i istorijske važnosti već i zbog „božanske prirode” koja je krasi. Nema sumnje da će i ovog leta biti hit destinacija i među našim građanima. Oni koji na put kreću automobilom, obavezno posećuju i Solun, drugi po veličini u Grčkoj i jedan od najstarijih gradova u Evropi (2.300 godina). Ima oko 700.000 stanovnika. Osnovan u četvrtom veku pre nove ere, ime je dobio po Tesaloniki, sestri kralja Aleksandra Makedonskog. Razvijao se u zaleđu poluostrva Halkidiki u prostranom polju u severoistočnom delu Solunskog zaliva.

Istoriju ovog grada obeležile su sve velike civilizacije koje su se smenjivale na prostoru Evrope. Drevni grad čiji je zaštitnik sveti Dimitrije je najbogatija svetska riznica vizantijske umetnosti. Solun ima mnogo srednjovekovnih crkava od kojih je dvadesetak dobro sačuvano, kao što je, na primer, Crkva svete Sofije, ali i najznačajnija među njima Crkva svetog Dimitrija. Od spomenika iz rimskog perioda ističu se Galerijev slavoluk i Rotonda, kružna građevina, po arhitekturi jedinstvena u Grčkoj. Prepoznatljiv simbol Soluna je Bela kula, jedina preostala od stare tvrđave na obali zaliva. Ova kružna zgrada sagrađena je u 15. veku. Visoka je 37 metara. Kroz grad prolazi nekad najvažniji put Via Egnatia, koji je vekovima povezivao Istok i Zapad i to je ujedno i glavna ulica. U gradu se nalazi čak 25 muzeja. Solun ima i jedan od najvećih univerziteta na Balkanu.

Najbolji način da upoznate grad jeste da posetite neku od brojnih taverni (grčki nacionalni restorani) u samom centru, ali i duž zaliva u kojima se služe jela jedinstvene lokalne kuhinje. Prilikom posete Solunu uverićete se u gostoljubivost i ljubaznost njegovih stanovnika. Veliki broj turista iz Srbije obavezno posećuje Zejtinlik u kome se nalazi Mauzolej sa kosturnicom gde je sahranjeno oko 8.500 Srba poginulih u borbama koje su se vodile na Solunskom frontu.

Halkidiki

Najveći broj turista, po običaju, odmor će provesti na poluostrvu Halkidiki koje se nalazi u severozapadnom priobalju Egejskog mora i sastoji se od tri manja poluostrva, Kasandre, Sitonije i Atosa (ili Svete gore). Položaj Halkidikija podseća na šaku sa tri prsta. Prema legendi, poluostrvo je nastalo kada su se dva džina sukobila oko toga kome će pripasti sirena Palini. Navodno, to je izazvalo bes boga mora Posejdona koji je bacio trozubac na poluostrvo i izdelio ga na tri dela. Klima je prijatna sa puno sunčanih dana (godišnje oko 300), vrelih leta sa retkim padavinama. Glavni grad Halkidikija Poligros udaljen je 69 kilometara od Soluna. To je moderno mesto koje ima interesantan arheološki muzej.

Kasandra

Najzapadnije poluostrvo Halkidikija, dugačko više od 50, a široko desetak kilometara, poznato je po raznovrsnom izboru letovališta. Kasandra je najbliža Solunu, što je istovremeno čini najposećenijim prstom. Ono što posebno privlači strane i domaće turiste su dugačke peščane plaže, bistro more i četinarska šuma. Kasandra obiluje hotelima svih kategorija, tradicionalnim grčkim tavernama, diskotekama i ostalim sadržajima. Od popularnih turističkih mesta izdvajaju se Hanioti, Pefkohori i Polihrono. Hanioti je mali, ali veoma živ grad, sa puno restorana, taverni, picerija, kafića, ali i prodavnica sa suvenirima i buticima. Pefkohori je gradić sa bujnom vegetacijom, borovom šumom i odličnim smeštajnim kapacitetima. Pogodna klima, divno prirodno okruženje i lepe plaže učinili su ovo mesto omiljenim letovalištem i samih Grka. Polihrono je simpatično mestašce sa kristalno čistim i prozirnim morem, urednim plažama, idealno je za odmor u tišini.

Atos

Najistočniji deo Halkidikija je planina Atos, poznatija kao Sveta gora. Na njoj žive samo pravoslavni monasi. Nalazi se na neobičnom mestu. Dominira severnim delom Egejskog mora i od davnina predstavlja kontrolnu tačku za mornare. Planinski pejzaž sa jedne i more sa druge strane, obrazuju suštinski oblik izolovanosti jednog drugačijeg, neobičnog sveta.

Atos je po grčkoj mitologiji dobio naziv po džinu Atosu koji je podigao čitavu planinu kao da je običan kamen, a onda je bacio na bogove. Iznenađujuće bogatstvo biljnog i životinjskog sveta je posledica raznolikog klimatskog i geološkog sklopa. Prvi istorijski zapis koji svedoči o postojanju monaha na Svetoj gori datira iz prve polovine devetog veka. Ovaj bedem pravoslavlja, duhovnog i kulturnog života, preživeo je razne katastrofe koje su povremeno narušavale njegov mir. Svetu goru mogu da posećuju samo muškarci. Po ovom pravilu, poznatom kao „avaton”, ženama je pristup zabranjen, i to se strogo poštuje.

Hilandar, jedini srpski manastir na Svetoj gori, nalazi se na severoistočnoj strani, na tri do četiri kilometra od obala Egejskog mora. U blizini manastira nalazi se kula kralja Milana, a u samoj crkvi jedna od najpoznatijih ikona, ikona Trojeručice.

Tasos

Jedno od najlepših ostrva na severu Grčke zauzima površinu od 398 kilometara kvadratnih. Ime je dobilo po Tasusu, Feniksovom sinu, vođi Feničana koji su ostrvo kolonizovali još u staro doba. Mitologija Tasos naziva i ostrvom sirena. Južni i istočni deo bogat je borovim šumama tako da ga nazivaju i „šumom koja pliva”. Kombinacija prelepih plaža, zaliva i uvala, kao i smaragdna boja mora krase Tasos i čine ga odličnim izborom za odmor, posebno za porodice sa decom. Od luke Kavala deli ga samo 35 minuta vožnje trajektom.

Skijatos

Skriveno u zapadnim vodama Egejskog mora, privlači pažnju onih koji dobro znaju šta je lepota Mediterana. Iako je skromne površine od 48 kilometara kvadratnih, za Skijatos kažu da je ostrvo sa „stalnom izložbom plaža” od kojih je svaka priča za sebe.

Skopelos

U poslednjih nekoliko godina, Skopelos ili Hora je sve traženija destinacija, pre svega zbog slikovitih pejzaža, visokog stepena očuvanosti prirode, kao i mirnog ambijenta sve potrebnijeg savremenom čoveku. Na Skopelosu vreme kao da je stalo!

Viza

Građanima Srbije je potrebna ulazna šengenska viza (35 evra) koja se može pribaviti lično ili posredstvom odeljenja za vize, dok se kolektivna (10 evra) može izvaditi i posredstvom agencije.