Okupacija Evrope s 38 baza

Američko vojno prisustvo u Evropi je decenijama ključno za evropsku odbrambenu doktrinu, izveštava Evronjuz.

Iako je Vašington najavio povlačenje 5.000 američkih vojnika iz Nemačke, vojno prisustvo u ovoj zemlji je i dalje, pojedinačno, najveće na Starom kontinentu.

Iako se broj američkih vojnika na evropskom tlu smanjuje od kraja Hladnog rata širom kontinenta, desetine hiljada vojnika su i dalje prisutne.

Američke trupe na evropskom kontinentu raspoređene su u 38 vojnih baza.

Broj vojnika se menja iz meseca u mesec zbog redovnih rotacija jedinica i vojnih vežbi, pa se na starom kontinentu nalazi između 80.000 i 86.000 vojnika, od kojih je 68.000 stalno raspoređeno.

Pojedinačno, najveći broj vojnika je stacioniran u Nemačkoj, koja se nakon Drugog svetskog rata etablirala kao glavno američko čvorište u Evropi.

Italija je, zajedno sa Nemačkom, najvažnija tačka, gde je 12.500 vojnika stacionirano u raznim vazduhoplovnim i pomorskim bazama, i smatra se južnim sidrom NATO-a.

Zatim, po brojnosti, slede Velika Britanija sa 12.000, Poljska sa 10.000, Španija sa 7.000 i Norveška sa 4.000 vojnika.

A takođe, američke snage su prisutne na teritoriji Kosova i Metohije, u bazi „Bondstil“, gde je trenutno stacionirano 600 vojnika.

Nemačka je neophodan logistički i komandno-kontrolni sistem za SAD.

Štutgart je dom dve od 11 američkih borbenih komandi, EUCOM i AFRICOM, iz kojih se koordiniraju sve američke vojne operacije u Evropi i Africi.

Vazduhoplovna baza Ramštajn je najvažnija vojna instalacija za SAD, koja služi praktično kao benzinska pumpa za svaki teretni avion koji leti ka Bliskom istoku i Centralnoj Aziji, a Grafenver je dom jednog od najmodernijih poligona za obuku na svetu, izveštava Evronjuz .

Italija je ključno središte za američke operacije u Mediteranu, Africi i na Bliskom istoku.

Ova zemlja služi kao logistička platforma koja omogućava Americi da projektuje moć daleko izvan evropskih granica.

Njen značaj se ogleda u vazduhoplovnoj bazi Avijano, koja je jedna od retkih baza sa stalno stacioniranim borbenim eskadrilama, zatim u bazi Sigonela na Siciliji, koja je ključna za nadzor, logistiku i operacije bespilotnim letelicama, kao i u bazi Gričinjano, blizu Napulja, koja je sedište Šeste flote SAD, koja kontroliše operacije širom Sredozemlja.

Poljska i Rumunija su danas ključne tačke istočnog krila NATO-a.

Njihova uloga se poslednjih godina transformisala od mesta za povremene vežbe do stalnih i visoko opremljenih američkih uporišta.

Poljska je postala glavno logističko i komandno središte za istočni bok NATO-a i bedem protiv Rusije.

Baza „Kamp Košćuško“ u Poznanju je dom komande Petog američkog korpusa, što ovu bazu čini prvom stalnom američkom bazom u Poljskoj.

Rumunija je strateški usmerena na jugoistočnu Evropu i stabilnost u regionu Crnog mora.

Vazduhoplovna baza Mihail Kogalničanu je ključna platforma za vazdušne operacije i nadzor Crnog mora, a važno je napomenuti da Rumunija služi kao važna logistička tačka koja omogućava brz transfer snaga na Balkan i Bliski istok.

Ono što je zajedničko obema zemljama jeste da poseduju sistem Aegis Ashore, koji čini sastavni deo protivraketne odbrane NATO-a.