Evolucija i religija

U prilogu „Većina velikih naučnika bila je religiozna” objavljenom 4. jula u rubrici Među nama, gospodin Dragan Stanković skoro da je veći deo priloga posvetio stradanju veštica nego naučnicima za koje navodi da su kroz čitavu istoriju bili iskreni vernici crkava naroda iz kojeg su potekli. Sa skromnim poznavanjem učenja monoteističkih religija može se zaključiti da ona znatnim delom dobrano protivreče prirodnim zakonima. Ta protivrečnost još je izraženija u mnogobožačkim verovanjima pre nastanka religija.

Ako pratimo tok naše evolucije, sledi da se homosapiens odvojio od najbližih srodnika koji imaju samo reptilski (podsvesni – autonomni) deo mozga, a kroz evoluciju mu se razvio drugi – prozencefal, svesni deo. Po mišljenju nekih naučnika, to je realizovano zahvaljujući korišćenju u ishrani kuvane hrane i posedovanju kopija gena amilaze. Po Danijelu Golemanu, naš mozak ima dva polunezavisna, pretežno razdvojena mentalna sistema. Pravimo li analogiju s današnjim računarima, čiji softver je smešten u memoriji koja se zove ROM, kod nas bi to bio taj svesni deo.

Memoriju koju nam je obezbedila evolucija trebalo je ispuniti „softverom”. Iz najranije dostupnih verovanja naših predaka nije teško zaključiti njihovo drastično odstupanje od prirodnih zakona koji vladaju na planeti Zemlji. Nakon njih, monoteističke religije su se potvrdile kao prikladniji „softver” za taj svesni deo našeg mozga.

Dr P. Petrović,
Banjaluka