Najbolji Šuman na svetu

Potpuno izuzetni klavirski resital priredila je u Galeriji SANU Beograđanka Milica Jelača Jovanović. Potekla iz porodice muzičara, magistrirala na čuvenom konzervatorijumu „Čajkovski”, pronela je lepotu slovenske pijanističke rafiniranosti širom Evrope i Amerike, gde je i doktorirala.

Njen program bio je pre svega emotivno ali i intelektualno osmišljen: najpre, delo našeg autora, Vladana Radovanovića – „Tri prelida” u kojima je otkala neke nove, šumanovske i prokofjevske boje, potom tri kompozicije koje su njoj posvećene, Lesli Somer, njene koleginice sa Univerziteta u Belingamu, koja je epski dramatično i akordski bujno klavirom dočarala nemire i glasove noći, potom sarajevskog kompozitora Igora Karača koji je „Nokturnom” napisanim ove godine progovorio gotovo šopenovski, sa pevom melodije u desnoj ruci i rubatima u tempu i „Empromptijem” iz 2007. Rodžera Brigsa u kome je u visokom registru klavira postigla gotovo klavsensku zvučnost, a u srednjem, dramatičnom delu neobična, penasta arpeđa, efemerna i krajnje suptilna.

Ipak, vrhunac izražajnosti Milica Jelača Jovanović postigla je u „Igrama Davidovih saveznika” opus 6 Roberta Šumana, što je bilo i za očekivati jer smo umetnicu i zapamtili po nezaboravnoj interpretaciji njegovog klavirskog koncerta, u čije je tanane pore umela da pronikne još kao devojčica. Ona Šumana svira, čini mi se, najbolje na svetu, sa pocrtanom ekspresijom, akordski snažno – ali bez ikakve grubosti, poetizirano – ali bez sentimentalnosti, sa precizno doziranim pedalom, sa tipično njegovim dualističkim raspoloženjima, izvanredno čitajući unutrašnje nemire i dušu partiture. Sjajno je osmislila svaku notu, iznijansirala svaku frazu, nadovezala sopstveno maštanje na imaginaciju Šumanovih nota. Pod „Davidovim savezom” Šuman je podrazumevao sebe i svoje saborce za novu i kvalitetnu muziku; da je živ i danas verovatno bi u „Davidovo savezništvo” sa oduševljenjem primio i Milicu Jelača Jovanović!