Uvid u traganja

Festival koreografskih minijatura (FKM), koji već punih petnaest godina predano i sa puno entuzijazma organizuje Udruženje baletskih umetnika Srbije u Narodnom pozorištu, svojim specifičnim takmičarskim propozicijama i atraktivnim novčanim nagradama, skreće sve veću pažnju inostranih stvaralaca. Budući da je reč o takmičenju koreografa koji se samoinicijativno prijavljuju za učešće, a ne o festivalskoj reviji koreografskih ostvarenja „proverenih” umetničkih dometa, koji nam dolaze po pozivu organizatora, sasvim je razumljivo što sastav i kvalitet takmičarskog dela Festivala variraju iz godine u godinu. Ovogodišnja takmičarska ponuda neće ostati u sećanju po nekom jedinstvenom ostvarenju, kadrom da uspostavi nove kriterijume i svojom upečatljivošću trasira novi put u vrednovanju i doživljaju male koreografske forme, ali nam je pružila dragoceni uvid u traganja stvaralaca iz Slovenije, Italije, Danske, Francuske, Japana, Portugala i, što posebno raduje, iz Srbije.

Sudeći po preovlađujućem stilskom profilu koreografija koje su se našle u finalu ovogodišnjeg takmičarskog dela FKM, moglo bi se reći da ono velikim svojim delom i dalje ostaje na tragu konceptualnog koreografskog stvaralaštva. U pogledu složenosti teme koja, kroz odnos Japanke i Evropljanina, u svega deset minuta uspeva da bude scenski problematizovana, pokrećući pitanje sveprisutne multikulturalnosti savremenog doba, najsnažnije se izdvojila francusko-japanska koreografija „Another Chopsticks Story”. Osvajanje Druge nagrade glavnog Žirija, Nagrade kritike i Nagrade publike možda najbolje svedoči o mogućnostima njenog korespondiranja sa publikom na krajnje različitim nivoima, zahvaljujući jasnom konceptualnom pristupu, čije je uporište eksplicitno izražena, a odmerena, simbolikom protkana komika. Ustanovljavanjem nagrade „Ohrabrenje”, koja podrazumeva produciranje celovečernje predstave naših stvaralaca, Festival je pružio i konkretan, zaista dragocen prilog svojoj do sada programski artikulisanoj afirmaciji domaćeg plesnog stvaralaštva. Ovogodišnji dobitnici ove vredne nagrade koja čini čast, ali i višestruko obavezuje, jesu Danica Arapović i Miona Petrović sa Nemanjom Naumoskim.

U okviru revijalnog programa Festivala prikazan je plesni film „Happily ever after”, u režiji Vladimira Končara i u koreografiji i izvođenju Maše Kolar i Zorana Markovića koji je samo nagovestio nesagledive kreativne mogućnosti ove, nažalost, zapostavljene video-igračke forme, dok se plesna predstava „Vjeverice uzvraćaju udarac“, hrvatske autorke Maje Drobac, svojim doslednim scenskim sprovođenjem, prethodno čvrsto postavljenog idejnog koncepta, nametnula kao najzaokruženije ostvarenje celokupnog ovogodišnjeg Festivala. Sa uživanjem se prepustivši lucidnim, maštovitim i veštim koreografsko-scenskim obrtima koji izviru iz autentičnog i, činilo se, nepresušnog stvaralačko-interpretativnog impulsa autora koreografije i izvođača Sare Barbieri, Darije Doždor, Maje Drobac i Ognjena Vučinića, prisustvovali smo ostvarenju čiji su se strukturni elementi pred našim očima neprestano grupisali i pregrupisavali, demonstrirajući značenjsko-strukturnu elastičnost na koju, bez straha od sopstvenog formalnog rastakanja, može pretendovati samo čvrsto strukturisano delo. U neprestanom, visokoprofesionalnom saglasju sa svojim saradnicama, Vučinićeva scenska pojava i precizna, vrlo sigurna igračka tehnika, svakako su dali pečat ovoj večeri koja je još jednom dokazala da je studiozni rad jedini pravi put.