Premijera dokumentarca o patrijarhu Germanu

Liturgijskom pesmom „Dostojno jest” počeo je pod vedrim nebom u porti manastira Svetog arhiđakona Stefana u Slancima prvi dokumentarni film o patrijarhu Germanu – „Patrijarh u obezboženom vremenu”. Brojna publika među kojom je bio i patrijarh srpski Irinej imala je priliku da se za 80 minuta upozna sa svedočanstvom o životu i vremenu u kojem je služio crkvi, narodu i državi 43. vrhovni poglavar Srpske pravoslavne crkve.

Film je nastao, kako kaže, profesor dr Veljko Đurić-Mišina, istoričar i autor, povodom 20 godina od Germanovog upokojenja (27. avgust 1991. godine) i četiri decenije od obnavljanja manastira u Slancima – metoha manastira Hilandara. Ova bogomolja danas obeležava slavu – Prenos moštiju Svetog prvomučenika i arhiđakona Stefana – na koju je svake godine dok je bio živ dolazio i patrijarh German. Tu tradiciju nastavili su njegovi sledbenici patrijarsi Pavle i Irinej.

Uz blagoslov današnjeg čuvara trona Svetog Save, Veljko Đurić-Mišina odlučio je da snimi film jer, kako kaže, do sada nije objavljena sveobuhvatna biografija patrijarha Germana. Taj dokument Đurić-Mišina pripremao je tri godine ali zbog nedostatka novca biografija nije ugledala svetlost dana.

– Uz pomen patrijarha Germana obično se misli da ga je Udba izabrala. To nije važno. Mnogo je bitnije šta je iza njega ostalo. Obnovio je i podigao pravoslavne bogoslovije, pokrenuo je izdavaštvo, a najzaslužniji je što je 1985. godine nastavljena gradnja Hrama Svetog Save na Vračaru. U tu svrhu poslao je 60 usmenih i pisanih molbi. Nije poželeo da se vidi sa papom zbog odnosa Rimokatoličke crkve prema Srbima u NDH u toku Drugog svetskog rata – navodi Đurić-Mišina.

Istovremeno dok je film prikazivan u manastirskoj porti i gledaoci Televizije Kraljevo, koja je producent ovog ostvarenja, premijerno su mogli da vide dokument o životu patrijarha Germana.

On se, pre monašenja u manastiru Studenica, zvao Hranislav Đorić. Rođen je 19. avgusta 1898. godine u selu Kovači kod Jošaničke Banje. Osnovnu školu učio je u Velikoj Drenovi i Kruševcu, a devetorazrednu bogosloviju u Beogradu i Sremskim Karlovcima. Pravoslavni bogoslovski fakultet završio je u Beogradu 1942. godine. Za vikarnog episkopa izabran je 1951. godine, a bio je episkop budimski i žički. Na tronu Svetog Save nasledio je patrijarha Vikentija, 13. septembra 1958. godine. Upokojio se 32 godine kasnije i sahranjen je u Crkvi Svetog Marka u Beogradu.

D. M.