Omaž Saši Markoviću Mikrobu

Zajednički projekat Muzeja savremene umetnosti i „Remonta”, nezavisne umetničke asocijacije „Zbogom andergraund: Saša Marković Mikrob”, predstavlja omaž ovom prerano preminulom umetniku, u vidu retrospektive, koja se otvara večeras u 19 sati, u Salonu MSU, tematske izložbe „Priče iz automata”, na programu od 17. februara i prateće monografije.

U Salonu će biti predstavljeni izabrani Markovićevi radovi iz svih ciklusa i područja njegovog umetničkog delovanja, uključujući fanzine, radove iz foto-automata, crteže, maske, foto-dokumentaciju performansa, akcija i izložbi, video-radove, autorske omote za muzičke diskove i instalacije. Postavku, čiji je kustos Dejan Sretenović, prate i Markovićevi iskazi iz intervjua, autorskih tekstova i predavanja.

U galeriji „Remont”, čiji je jedan od osnivača bio Marković, biće izložene fotografije koje su nastale krajem 80-ih i početkom 90-ih godina u beogradskim automatima za fotografisanje. Na kaiševima automat-fotografija i njihovoj poleđini zabeležene su najrazličitije situacije i likovi, preko brojnih javnih ličnosti, pa sve do slučajnih prolaznika.

Saša Marković Mikrob (1959–2010), poznat i kao Meksikanac, Mladoženja, Bambus i Ganeša, bio je vizuelni umetnik, novinar, radijski voditelj, društveni radnik. Po mišljenju kritike, bio je samosvojna pojava na domaćoj umetničkoj sceni, umetnik koji je svoju produkciju bazirao na šest principa kojih se pridržavao tokom cele karijere: umetnost mora biti narativna, svima pristupačna, zabavna i smešna, dosledna, lokalno orijentisana i proizvedena jeftinim sredstvima.

Studirao je jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik na Filološkom fakultetu u Beogradu. Umetnošću se bavi od 1985. godine, kada počinje da se fotografiše u foto-kabinama, a na umetničku scenu stupa početkom devedesetih, kada svoja dela počinje da izlaže u galerijama.

Samostalno i grupno izlagao je na većem broju izložbi i manifestacija u zemlji i inostranstvu, izveo je pedesetak performansa, vodio umetničke radionice, držao predavanja i prezentacije, sarađivao sa drugim umetnicima, umetničkim kolektivima i režiserima (Led art, Škart, Mixup, Janko Baljak, Ivan Markov, Era Milivojević, Milica Tomić, Tomislav Gotovac i dr.).

Njegova umetnost je samonikla, rođena u miljeu beogradske subkulture u kojem se kretao, ali je istovremeno snažno pristajala uz teme i preokupacije sveta savremene umetnosti u koji je stupio početkom devedesetih i tokom čitave karijere u njemu aktivno participirao kao učesnik brojnih značajnih izložbi, manifestacija i događaja. Za Markovića je umetnost pre svega bila oblik socijalne komunikacije, druženja, umrežavanja i darivanja, način bivanja u svetu i stalnog traženja vlastitog mesta u njemu.