Politička karta srpskog naroda 2013. godine

Politička karta srpskog naroda 2013. godine predstavlja savremene političke prilike u Srbiji i balkanskim državama u kojima žive Srbi.

Punom crnom linijom obeležene su granice međunarodno priznatih balkanskih država. Srbija i srpski narod te granice priznaju i jedni su narod u Evropi kome je osporen i silom ukinut suverenitet dve međunarodno priznate države koje su smatrali svojim – Republici Srbiji (kojoj je oteto Kosovo i Metohija) i SFR Jugoslaviji.

Na svetu postoje dve srpske države. Prva je slovom Ustava iz 2006. Republika Srbija, druga je slovom Dejtonskog sporazuma iz 1995. Bosna i Hercegovina. Bosna i Hercegovina naravno nije samo srpska, već i bošnjačko-muslimanska i hrvatska država. Bosna i Hercegovina sastoji se iz dva entiteta.

Republika Srpska je ravnopravni entitet s međunarodno priznatim statusom koji je već osamnaest godina ugrožen. Od delova Republike Srpske i Federacije BiH stvoren je pod pritiskom velikih sila Distrikt Brčko koji je u sastavu BiH, ali i pod kondominijumom dva entiteta.

Crna Gora je jedina evropska država u kojoj ne postoji nacionalna većina, a to ne samo da nije imalo uticaja na ustav ove države, već srpski narod nema ni status nacionalne manjine. U Crnoj Gori danas traje borba za status srpskog naroda, jezika kojim govori i crkve, koju poštuje apsolutna većina građana ove države.

Srpski narod je u Hrvatskoj bio politički i kasnije konstitutivni narod još od 1867. godine. Konstitutivnost je srpskom narodu ukinuta na Vidovdan 1990. godine. Posle osvajanja Republike Srpske Krajine hrvatske vlasti su prihvatile stvaranje dva autonomna kotara – Knin i Glina.

Ovi kotari su posle kratkog vremena jednostrano ukinuti. Erdutskim sporazumom Hrvatska se obavezala da će omogućiti postojanje Zajedničkog veća opština u Istočnoj Slavoniji, Baranji i Zapadnom Sremu. Do danas ZVO postoji samo kao nevladina organizacija, hrvatske vlasti nisu omogućile da ono postane deo ustavne strukture države.

Srbija ne priznaje jednostrano proglašenu nezavisnost albanske „Republike Kosovo” koju danas prihvata većina članica OUN. Ipak, srpska vlada je Briselskim sporazumom pristala da Srbi iz severnog Kosova postanu deo ustavnog poretka ove države.

Srbi su dobili Zajednicu srpskih opština Kosova i Metohije. ZSOKM nema posebna autonomna ovlašćenja, ali je u okvirima kosovskog ustava Briselskim sporazumom dobila određena prava kad je reč o imenovanju regionalnog komandanta kosovske policije i imenovanja sudija u izdvojenom sudijskom panelu u srpskim opštinama na severu Kosova i Metohije.

Pored navedenog, u susednim državama postoje opštine u kojima su na vlasti partije ili političari koji u okviru svog političkog identiteta baštine i srpsku nacionalnost.