Dragulj prirode u bačkoj ravnici

Srbobran – Davnašnja inicijativa ekologa da se ravničarska rečica Beljanska bara zaštiti kao jedinstveni prirodni rezervat napokon je urodila plodom. Odnedavno je taj živopisni panonski ambijent, i zvanično, dobio status parka prirode, koji se prostire na 173 hektara na teritoriji opština Srbobran i Bečej. Ove dve lokalne samouprave potpisale su sporazum o zajedničkoj brizi o ovom prirodnom dobru, uz stručni nadzor i pomoć JP „Vode Vojvodine“ i Pokrajinskog zavoda za zaštitu prirode.

I pored toga što je decenijama bila prepuštena nemaru, a često služila i kao deponija smeća, Beljanska bara sa priobaljem je u velikoj meri zadržala raznovrsnost i bogatstvo životinjskih i biljnih vrsta, dragocenih za održavanje prirodne ravnoteže, ali i za naučna istraživanja. Životno je stanište velikog broja insekata, autohtonih vrsta riba i vodozemaca, gmizavaca, ptica i sisara. Uz to, ovde rastu biljke koje se nalaze na „crvenoj listi“ flore Srbije, poput panonskog zvezdana, mešinke, barske paprati, barske koprive...

Prema rečima predsednika opštine Srbobran Zorana Mladenovića, stavljanjem pod zaštitu Beljanske bare zaustaviće se narušavanje i uništavanje značajnog obeležja prirode ovog dela Bačke, sačuvaće se raznovrsnost njene flore i faune, kao i druge vrednosti. Pored toga, smatra Vuk Radojević, predsednik opštine Bečej, „ovaj dragulj prirode“ – koji ni izbliza nije bio iskorišćen, izuzev što su tu pecali lokalni ribolovci, uz Staru Tisu, takođe zaštićeni prirodni rezervat – i te kako može da doprinese razvoju turizma u ovom delu Srbije.

Beljanska bara je, inače, rečica sa tokom od dvadesetak kilometara, koja nastaje od nekoliko plitkih dolova (barica) u okolini Bečeja, a poslednja četiri kilometra protiče teritorijom srbobranske opštine i uliva se u Veliki bački kanal kod sela Turije.