Ljubav prema najbližima

Posle objavljivanja dva romana, dve zbirke priča i knjige eseja-intervjua, Dušica Milanović, pesnik, pripovedač, esejista, publicista, urednica „Politike”, sabrala je svoje pesme, pisane u jednom dužem vremenskom periodu, u zbirku neobičnog naslova „Sviklost” (izdavač: Književno društvo „Sveti Sava” iz Beograda).

Od uvodne pesme, po kojoj je zbirka dobila ime, do završne – „Beli anđeo”, koja na krajnje sugestivan način okončava ovu neveliku zbirku, podeljenu u tri ciklusa, Dušica Milanović čitaocu snažno dočarava svoj doživljaj sveta i savremenog trenutka, ljubavi i neumitnih tokova.

Ljubav prema najbližima, prema prijateljima, kao i prema samom životu, iskazana kroz kratke, lirski intonirane, iskrene stihove, preporučuju ovu jedinstvenu pesničku celinu svim pravim ljubiteljima poezije.

Lirske meditacije, koje idu od intimističkih poruka do onih zaokruženih i eliptičnih, misaonih, ističe Živko Nikolić, čine da ova zbirka ostavlja dubok utisak na čitaoca svojim neposrednim, sugestivnim porukama.

U prvom ciklusu „Bele ruže”, nalaze se pretežno ljubavne pesme, u kojima preovlađuje intimistički ton. On je i najobimniji, a neke od tih pesama su posvećene najbližim srodnicima i prijateljima. Posveta pesme određenoj ličnosti nosi u sebi poseban sloj i na nivou značenja, a to usložnjava i poruke ove jedinstvene, celovite zbirke.

Pevajući o savremenom trenutku i sopstvenom doživljaju pojavnog sveta, o prolaznosti i neumitnosti, kratkim, lapidarnim stihovima, bez previše pesničkih ukrasa, ali i bez hermetičkih zatvaranja u usko područje koje je samom sebi svrha, pesnikinja je uspela da dočara sliku sveta prepunu sjaja, lepote i ljubavi prema svemu što čini život i da otvori nove prostore u nedokučivo i naslućeno.

Drugi ciklus, najkraći u zbirci, kojeg čine samo četiri pesme, pod imenom „Dunja”, donosi ponajviše nežnih tonova i porinuća u intimističke slojeve. To su kratke, jezgrovite minijature u kojima je poetska energija sabijena do maksimuma i kroz njih pesnikinja najsuptilnije iskazuje svoje emocije.

Treći ciklus, koji se zove „Ljubive”, sadrži pesme sa patriotskim motivima. I u njemu su neke od pesama posvećene prijateljima i ličnostima čije delo i te kako izaziva respekt, takođe, biranim rečima, bez prejakih tonova, duboko promišljene, pesme o doživljaju sveta i životnih tokova.

Taj doživljaj života i svih njegovih čari, iskazan lirskim tonovima, stišano, ali i suptilno, ukazuje nam na to da je sviklost jedna konstanta koja dodiruje suštastvo.

Iskrenost i toplina, naglašava Nikolić, glavne su osobine pesama Dušice Milanović. Zbirku okončava pesma „Beli anđeo”, pesma duboke osećajnosti, koja na najbolji način svojom porukom spaja luk sa uvodnom pesmom ove izuzetne zbirke, po kojoj je i dobila ime.