Deset godina od smrti Jare Ribnikar

Navršava se deset godina od smrti Jare Ribnikar, književnice i nosioca Partizanske spomenice 1941. godine.

Jara Ribnikar stigla je u Beograd iz rodne Češke kao devojčica, prateći oca pijanistu i univerzitetskog profesora Emila Hajeka.

Imala je buran i stvaralački plodan život, ostavljajući iza sebe bogat književni opus, iako je počela da piše relativno kasno. Bila je supruga Vladislava Sl. Ribnikara, vlasnika dnevnog lista „Politika”. Prateći Vrhovni štab partizanske Narodnooslobodilačke vojske, stigla je do Jajca i drugog zasedanja AVNOJ-a 1943. godine.

Uz supruga, koga je Moša Pijade (osnivač) postavio za prvog direktora Tanjuga, Jara je u Jajcu postala član prve redakcije i to je ostala sve do kraja rata. Na funkciji urednika beogradskog umetničkog časopisa „Jugoslavija” bila je od 1948. do 1965. godine, a u tom periodu počela je da objavljuje prve pesme, pod pseudonimom Dušanka Radak.

Od 1955. godine počela je objavljuje i prva prozna dela, a u lirsko intoniranoj prozi pronašla je svoj izraz. Njena bibliografija obuhvata veći broj zbirki novela i pripovedaka, kao i desetak romana, među kojima su „Jan Nepomucki”, inspirisan životom njenog oca, zatim „Zašto vam je unakaženo lice”, „Bakaruša”, „Pobeda i poraz”, „Kratko beogradsko proleće”, „Roman o TM”...

Najveće interesovanje pobudila je njena memoarska proza „Život i priča”, koju je objavila u pet tomova, od 1979. do 1991. godine. Uz književni rad, bavila se i prevođenjem, a govorila je engleski, nemački, ruski i francuski, pored maternjeg češkog.

Kao predsednica Udruženja književnika Srbije i kao predsednica obnovljenog Srpskog PEN centra, putovala je širom sveta predvodeći delegacije pisaca. Za književni rad dobila je niz nagrada.