Spomenik razdora nasred Podgorice
Od našeg stalnog dopisnika
Podgorica – Na Trgu nezavisnosti u centru Podgorice postavljen je postament na kome je ispisano ćirilicom: „Velikom vojvodi Mirku Petroviću, 1820–1867, i crnogorskim junacima učesnicima oslobodilačkih ratova 1853, 1862, 1876–1878. Spomenik je obnovljen 13. jula 2017. po uzoru na prvobitni, koji je otkriven 8. novembra 1886, a srušen 6. januara 1919.”
Reč je o obeležju koje od najave vlasti da ga namerava postaviti u Podgorici većina, ne samo Podgoričana, naziva „spomenik razdora”.
Do kraja nedelje opštinske vlasti su saopštile da će biti postavljen i obelisk, rađen u kamenu, visine deset metara, delo umetnika Dimitrija Popovića koji živi i radi u Zagrebu.
Sekretarijat za kulturu i sport Podgorice inicirao je vraćanje spomenika vojvodi Mirku i Crnogorcima palim za oslobođenje Podgorice i Zete koji je bio u staroj Podgorici sve do 1919, kada je srušen nakon podgoričke skupštine.
„S tom skupštinom je nestala samostalna država Crna Gora, detronizovana dinastija Petrović Njegoš i ukinuta crnogorska pravoslavna crkva”, saopštio je Sekretarijat za kulturu. Odluku o podizanju spomenika podržali su na sednici Skupštine glavnog grada odbornici vladajuće koalicije: Demokratske partije socijalista, Socijaldemokratske partije, Demokratske unije Albanaca, Bošnjačke stranke, Liberalne partije i hrvatske stranke, svi osim srpske i prosrpske stranke. Protiv su glasali odbornici Demokratskog fronta, Demosa, Demokratske Crne Gore, Socijalističke narodne partije, dok je Pozitivna bila uzdržana.
Proteklih dvadesetak godina u Crnoj Gori su objavljene mnoge knjige, zapisi savremenika tih krvavih događaja vojvode Marka Miljanova, posebno publiciste Ilije Petrovića, Buda Simonovića, koji su objavili verodostojne dokaze da su komandom Mirka „posečene 243 plemenske kučke glave, od čega 17 ’vojničkije’, dok su preostale bile staraca, žena i dece”.
Glasoviti kučki vojvoda, pisac Marko Popović Miljanov o tom stravičnom zločinu zapisao je:
„Glave ljudi i đece koje su posječene, skupljene su na uljanik popa Luke i pobodene na rozge oko uljanika, kako bi ih vojvoda Mirko moga gledat i videt koliko i’ je.”
Osim desetine intelektualaca i celog plemena Kuči, jer nema ni jednog Kuča koji je javno podržao podizanje ovog spomenika Mirku, odbornicima podgoričke skupštine obratio se pismeno i predsednik Srpskog nacionalnog saveta dr Momčilo Vuksanović podsećajući da će donošenje odluke o podizanju spomenika „dokazanom zlikovcu biti još jedna provokacija prema obespravljenom i poniženom srpskom narodu u Crnoj Gori”.
„Pojašnjavanje režimskih istoričara da su zločini pohare Kuča, Bjelopavlića i Pipera uslovljeni stvaranjem slobodne države Crne Gore sa srpskim i pravoslavnim stanovništvom, još je jedna bezočna laž u funkciji falsifikovanja istorijskih činjenica. To su bila i ostala hrabra brdska srpska plemena, koja su kroz istoriju pojedinačno i udruženi časno čuvali slobodu i prostor na kome su živeli”, naveo je između ostalog Vuksanović.
Podsetimo da je razlog krvavog pira Mirka Petrovića i njegovih „junaka” nad ženama, decom, i nejači, jer Kuči nisu pristali da budu njegove sluge.
Zbog nepromišljenih i lako okrvavljene sablje vojvoda, Mirko Petrović (brat knjaza Danila Petrovića, naslednika Njegoševog), koji je sekući sabljom starce, trudnice i novorođenčad u kolevkama u narodu prozvan kao Zeko Maniti.
Na kraju pitanje – da li se vraćanjem spornog spomenika rehabilituju zlodela koja je vojvoda Mirko sa svojom jurišnicima počinio, ne samo nad plemenom Kuči?
Подели ову вест
Komentar uspešno dodat!
Vaš komentar će biti vidljiv čim ga administrator odobri.
