Linija koja se susreće sama sa sobom

Slika velikog formata u čijem je centru jedva vidljiva devojčica. Oko nje se naziru stvari koje ona u prvom trenutku ne može da vidi – kao da igra žmurke. I ona i posmatrač moraju da istraže šta se nalazi oko nje i da otkriju okolni svet. Detalji slike povezani jedan sa drugim imaju svoj narativ i u očima posmatrača bude različite asocijacije.

Ovako umetnica Sanja Crnjanski otkriva tajnu jedne od šesnaest slika na svojoj izložbi otvorenoj u Galeriji Kolarčeve zadužbine.

„Žmurke”, „Uhvati me ako možeš”, „Šuma je velika tajna”, ali i „Obala”, „Brda”, „Jezero”, „Fjord” neki su od naziva dela na kojima umetnica pokušava da spozna razliku koja varira od suptilne do dramatične između osećaja, u osnovi čulnog i objektivnog, i opažaja – subjektivnog i slobodnog.

– Meni je uvek bila zanimljiva ideja da ono što vidimo predstavlja samo jedan od mnogih doživljaja koje percepcija odabira i pruži nam u tom trenutku. Važno mi je da radovi mogu da se gledaju iznova i iznova i da nisu završena priča. Cilj mi je bio da posmatrač vidi jednu neprekidnu liniju različitih boja koja se provlači kroz celu sliku, susreće se na određenim mestima sama sa sobom, i tad kreira prepoznatljive znake, neku vrstu lavirinta, kao put koji neko odabere i potom ga prati – navela je autorka.

Da je uspela u želji da publika sama donosi značenje njenim delima ilustruje i primer stranog turiste – slikara, koji je videvši izlog ušao u galeriju i uputio autorki čestitke.

Postavka koja pokazuje izraženo interesovanje Sanje Crnjanski za opažanje i doživljaj opažanja, ali koja poziva i publiku da svojim učešćem u tumačenju bude njen integralni deo, traje do 17. marta.