Rat plakatima u Crnoj Gori

Od našeg stalnog dopisnika

Podgorica – Cetinje je juče osvanulo oblepljeno posterima na kojima piše: „Zbog vlasti i fotelje izgubiše obraz i poštenje”, dok su Podgorica, Budva, Bar, Pljevlja, Kotor i druga mesta imali priliku da vide plakate druge sadržine, istih motiva: „Nikad više 1918”.

U priču se uključio i gradonačelnik Podgorice Ivan Vuković, iz čije je kancelarije juče saopšteno da će do četvrtka „svetla ispred upravne zgrade glavnog grada biti ugašena, „kao simbolični retroaktivni otpor odlukama Podgoričke skupštine”.

U Podgorici, Budvi, Baru, Pljevljima, Kotoru, nešto iza ponoći, osvanuli su plakati na kojima je napisano: „Nikad više 1918”. O tome crnogorski mediji ovako pišu i javljaju:

„Plakati su osvanuli u Podgorici, Budvi, Baru, Pljevljima, Kotoru... povodom 100 godina od srpske okupacije i sramne Podgoričke skupštine koja je označila kraj crnogorske države.„

S takvim ocenama u nekoliko navrata oglasili su se predsednik i premijer Crne Gore.

Na plakatima je napisano:

„Povodom ulaska Drugog jugoslovenskog dobrovoljačkog puka na teritoriju današnje Crne Gore, vojvoda Živojin Mišić naređuje... da se na teritoriji koju je naša vojska okupirala, uguši svaka agitacija, svim sredstvima, kojima možete raspolagati bez ikakvog prezanja!”

(Foto N. Đurić)

Na plakatima koji su izlepljeni na Cetinju stoje imena kandidata za odbornike Demokratske partije socijalista i odbornike Socijaldemokrata uz poruku: „Zbog vlasti i fotelje izgubiše obraz i poštenje” prikazana je i fantomka u Cetinju. Čak su plakati nalepljeni ispred rezidencije predsednika Crne Gore Mila Đukanovića..

Radio-televizija Crne Gore je prenela saopštenje uprave Podgorice prema kojoj je „takozvana Podgorička skupština bila razlog za Božićni ustanak crnogorskih patriota u januaru 1919. godine i ’beli teror’ tokom kojeg su srpska vojska i žandarmerija počinili masovne zločine širom Crne Gore”.

Na ovaj način lokalna i državna vlast iskazuju odnos prema Podgoričkoj skupštini održanoj od 24. do 29. novembra 1918, kada se voljom tadašnjih poslanika Crna Gora ujedinila sa Srbijom.