Odlazak gospodina glumca

Dramski umetnik Miodrag Radovanović (1929) preminuo je u Beogradu posle kraće, teške bolesti ostavivši za sobom brojne televizijske, filmske i pozorišne junake: Georga Šicera u televizijskoj seriji „Salaš u malom ritu” po kojem ga publika najviše pamti, ali i po ulogama Generala Frica Najdholda, Popa Đuričkovića, Milovana Glišića, Jovana Orlovića, Generala Ždanova. Bio je i Spiridon u „Boju na Kosovu”, Komandant Libek u „Balkan Ekspresu”... Nadimak Mrgud koji je nosio čitavog svog života Miodrag Radovanović dobio je još u osnovnoj školi kada ga je drugar tako nazvao zbog neke nesuglasice. Radovanović je govorio ruski i nemački jezik i bio veliki gospodin srpskog glumišta sa urođenom otmenošću i prefinjenim manirima.

Rođen je 1929. godine u Čačku kao drugo dete Vojislava i Živane Radovanović. Njegov otac Vojislav dugi niz godina bio je vlasnik uglednog čačanskog hotela „Srpski kralj”, sve do svoje smrti sredinom tridesetih godina prošlog veka kada je upravljanje hotelom preuzela njegova supruga Živana. Od majke Živane Miodrag Radovanović nasledio je glumački dar i vrlo rano otisnuo se u svet umetnosti. Osnovnu školu popularni Mrgud završio je u rodnom Čačku, a gimnaziju u Kraljevu odakle se i otisnuo u Beograd gde je najpre studirao slavistiku i agronomiju. Ipak, ljubav prema glumi je prevagnula. Diplomirao je glumu na Akademiji za pozorište, radio, film i televiziju 1956. godine u klasi profesora Mate Miloševića, a prvi angažman dobio je još kao student 1952. godine u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, čiji stalni član je postao od 1955. godine gde je dočekao penziju.

Svojim pozorišnim opusom Miodrag Radovanović spojio je sve generacije umetnika od osnivanja JDP-a do danas, odigravši 106 uloga. Nastupio je u nekim od najznačajnijih predstava ovog teatra, poput: „Romeo i Julija” u režiji Mate Miloševića, „Otkriće po deobama Dobrice Ćosića (režija Mata Milošević i Predrag Bajčetić), Sartrove „Prljave ruke” u režiji Bore Draškovića, „Hrvatski Faust”, reditelja Slobodana Unkovskog, „Rodoljupci” u režiji Dejana Mijača, „Buđenje proleća” reditelja Harisa Pašovića. Za niz uloga u predstavi koja je snažno obeležila pozorišni trenutak u ondašnjoj Jugoslaviji, „Veseli dani ili Tarelkinova smrt”, u režiji Branka Pleše, sa ostalim članovima ansambla trijumfovao je na beogradskom Bitefu, u to doba prestižnom festivalu Teatar nacija u Nansiju i na festivalu MEŠ u Sarajevu na kome je Radovanović nagrađen Zlatnim lovorovim vijencem. Tri uloge u jednoj od najdugovečnijih predstava JDP-a „Mletački trgovac”, u režiji Egona Savina, donele su mu nagradu Ardalion na Jugoslovenskom pozorišnom festivalu „Bez prevoda” u Užicu. Igrao je i u ostalim beogradskim pozorištima, kao i na neformalnim dramskim scenama.

Bavio se pedagoškim radom kao asistent na FDU kod profesora Mate Miloševića i predavao glumu u Baletskoj školi „Lujo Davičo”.

Na filmu i televiziji je odigrao više od 150 uloga. Veliku popularnost stekao je ulogom Šicera u televizijskoj seriji „Salaš u malom ritu”, a za istoimeni film dobio je nagradu Srebrna arena na filmskom festivalu u Puli i Veliku povelju Festivala glumačkih ostvarenja u Nišu, kao i titulu „glumca godine” po izboru čitalaca TV Revije. Igrao je u više od 500 radio-drama. Nosilac je nekih od najviših društvenih priznanja poput Vukove nagrade i Ordena zasluga za narod sa zlatnom zvezdom.

Sa suprugom Radmilom Velicki-Radovanović ima sina Rastka (58). Miodrag i Radmila bili su u braku od 1959. godine.

Datumi sahrane i komemoracije biće naknadno objavljeni.