O ljubavi, ljudima i duhu Beograda

Najbolju definiciju Beograda dao je Momo Kapor: „Nije sav Beograd u Beogradu. Mnogo veći deo Beograda je u čežnji za Beogradom, koji ga čini lepšim nego što u stvari jeste...” Ta posebna ljubav svih nas koji smo ostali da živimo u Beogradu i onih koji su otišli iz njega tajna je lepote i ljubavi prema ovom gradu – kaže Sanja Đaković, turistički vodič čija je ideja da se osmišljavajući nove ture sve više okreće glavnom gradu. Sigurna je da se naš grad dobro predstavlja turistima kao riznica kulturno-istorijskih vrednosti, ali ostaje skriven sam duh grada, kao i slojevita duhovna bogatstva.

Zato ona radoznalim Beograđanima otkriva najstarije, zapisane, ljubavne priče našeg velegrada. Govori im koga su voleli Andrić, Crnjanski i Nušić, koja se ljubavna priča odnosi na palatu „Ruski car”. Ali, Sanja Đaković je u svoj repertoar uvrstila i povest o posebnoj i plemenitoj vrsti ljubavi dobrotvora  Nikole i Anastasije Spasić. Ali i o ljubavi prve žene arhitekte u Srbiji Jelisavete Načić, koje se odrekla radi druge, veće.

Sve to oni koji vole Beograd mogu da saznaju u tematskoj šetnji koju je Sanja pokrenula prošle godine na veliko čuđenje kolega koji su bili prilično sumnjičavi u pogledu odaziva Beograđana na takve ture. Srećom, ispalo je da ima dovoljno radoznalih da upoznaju glavni grad uz „Ljubavnu šetnju Beogradom” u toku koje saznaju o istoriji grada slušajući pripovesti o ljubavi. Osim ove, pokrenuće uskoro još nekoliko tematskih šetnji koje će pokazivati samo jednu ulicu, ambijentalnu celinu ili posebne teme.

Poslom vodiča Sanja Đaković bavi se od 2003. godine. Posle studija radila je u Turističkoj organizaciji Beograda i tamo, kako kaže, uz kolege još više je zavolela grad i njegovu istoriju. I u jednom momentu poželela je da to znanje prenese i gostima našeg grada.

Sanja zna da je Beograd poslednjih nekoliko godina sve zanimljivija destinacija za strance. I želi da kući odu u dobrom raspoloženju sa dugotrajnim utiscima.

– Pokazujući Beograd nastojim da gosti saznaju više od istorije i arhitekture, da saznaju ponešto o našim običajima, navikama i mentalitetu. Dugo sam radila kao vodič prevashodno stranih turista i činilo mi se da su domaći gosti ipak zapostavljeni. Nažalost, gosti nemaju mnogo vremena za boravak u našem gradu. Najčešće se razgledanja svedu na opštu priču: Beogradska tvrđava, Varoš kapija, deo Novog Beograda, Dedinje, Hram Svetog Save i centar grada. Tih četiri-pet sati koliko prosečno traju razgledanja dovoljni su da gosti dobiju osnovnu sliku i utisak o gradu. Moje kolege uvek gostima preporuče i neka mesta koja nisu obuhvaćena redovnim programom kao nezaobilazna. U preporukama su uvek naravno i muzeji, manifestacije... – navodi Đaković.

Sanja misli da uvek može više i bolje, ali i drugačije. Ljudi samo prolaze i ne znaju da Knez Mihailovom promiču pored četiri velike zadužbine. Postoji izreka da istinske ličnosti umiru dvaput: jednom kada im stane srce, a drugi put kada ih zaborave. Nikola Spasić je zaboravljen dvaput. A svu svoju imovinu ostavio je narodu. Ispričaće i te priče o zadužbinama i onima koji su nam ih ostavili. O porodici Krsmanović, recimo. O zaboravljenim dobrotvorima i arhitektama. O Antonijevićima… To je obećanje turističkog vodiča Sanje Đaković.