Putin, graditelj novog svetskog poretka

Vinston L. S. Čerčil, proslavljeni ratni premijer Velike Britanije, u Domu lordova britanskog parlamenta, a povodom smrti Josifa V. Staljina, rekao je i sledeće: „Za Rusiju (za čovečanstvo, N. B.) velika je sreća što je na njenom čelu u godinama teškog iskušenja bio takav genije i nepokolebljivi vojskovođa. Staljin je nasledio Rusiju s drvenom ralicom, a ostavio je s atomskim oružjem. Takve ljude i istorija i narodi nikada ne zaboravljaju.”

U takvim okolnostima, uz podršku Čerčila i Ruzvelta, Staljin je spasao svet od nacističko-fašističkog porobljavanja.

Putin je zatekao Rusiju na kolenima, a uzdigao je za dve decenije do vodeće zemlje novog svetskog poretka. Prava je sreća što, ovog puta, svet ima Vladimira Vladimiroviča Putina.

Nakon Putinove odluke od 24. februara 2022. o pokretanju specijalne operacije za denacifikaciju i demilitarizaciju Ukrajine, nekadašnje članice SSSR-a, brojni državnici, političari, akademici, naučnici, filozofi, sociolozi, razni analitičari, pripadnici intelektualne i kulturne elite kako kod nas, tako i u svetu, prosto se utrkuju kako bi što ubedljivije izneli svoj sud o pravim uzrocima i posledicama nastanka svetske krize. Svi ovi „ocenjivači”, koji drže do svog ugleda i ponosa, tj. kredibiliteta, moraju uzeti u obzir najmanje dva univerzalna faktora: vlasništvo nad sredstvima za proizvodnju i pakleni plan donet već tokom trajanja Drugog svetskog rata, nazvan „Velika oblast”, kojim je Amerika predvidela potčinjavanje celog sveta potrebama američke privrede.

Dosadašnja svetska civilizacija poznaje pet osnovnih i nekoliko prelaznih oblika privrednog i društvenog poretka.

Vlasništvo nad sredstvima za proizvodnju: oruđe, sirovina, radna snaga, bilo je, jeste i biće kamen temeljac svih oblika svetskog poretka.

Prvobitnu zajednicu kao prvi oblik društvenog uređenja karakteriše to što su sva raspoloživa sredstva za rad pripadala zajednici.

U robovlasništvu, kao drugom po redu obliku, sva tri elementa rada, uključujući i radnu snagu – rob, vlasništvo su robovlasnika, dok je u trećem, feudalizmu, u kome su seljaci vezani za zemlju, a koja je pripadala plemstvu, bili u potpunoj zavisnosti od feudalaca, vlasnika poseda – feuda. U kapitalizmu, kao trećem obliku privrednog i društvenog poretka, mali broj pojedinaca su vlasnici prva dva elementa rada: oruđa (mašine, postrojenja) i predmet rada (sirovina, materijal), gde je profit njihov osnovni cilj, iz čega proizilazi beskrupulozna, pod plaštom demokratije, eksploatacija odnosno pljačka radnika, a koji su lišeni tih sredstava od strane vlasnika – kapitalista.

I konačno, peti oblik je socijalizam, koji ima za cilj postizanje društvene jednakosti na temeljima zajedničkog vlasništva nad sredstvima za proizvodnju, koji se često smatra prelaznim periodom, odnosno oblikom od kapitalizma ka komunizmu, u kojem je osnovno pravilo: svako prema sposobnostima – svakome prema uloženom radu.

Prva nezavisna i suverena država na planeti Zemlji, osnivač i član Ujedinjenih nacija, a kasnije jedan od osnivača planetarnog pokreta nesvrstanih zemalja, koja je daleke 1949. godine uvela socijalistički, samoupravni, privredni i društveni sistem, temeljen na istinskom zajedničkom vlasništvu nad sredstvima za proizvodnju, bila je FNR Jugoslavija.

Ovaj do tada, u svetskoj civilizaciji najhumaniji društveni poredak, i pored neviđenih pritisaka i sa Zapada i sa Istoka, opstao je duže od pola stoleća (u Srbiji deceniju više), sve do gašenja Varšavskog pakta i rušenja Berlinskog zida, 9. novembra 1989. i ujedinjenja Zapadne i Istočne Nemačke. Skoro u isto vreme 25. decembra te godine pogubljen je sa svojom suprugom šef jedne socijalističke suverene države Rumunije, Nikolae Čaušesku, u jednoj od prvih tzv. revolucija koje su SAD izvodile širom sveta. Onog trenutka kada je ličnim uplivom uz „stezanje kaiša”, širokih slojeva stanovništva, uspeo da oslobodi svoj narod i državu dužničkog ropstva, vrativši sva dugovanja do poslednjeg dolara američkim finansijskim institucijama (MMF, Svetska banka...), došao je na nišan američkih kolonizatora. Time je Amerika sa NATO-om i brojnim satelitima započela pohod i na istok evropskog kontinenta.

Još za vreme trajanja Drugog svetskog rata, SAD su radile na kreiranju posleratnog sveta „u vidu tzv. Velike oblasti, koja bi bila potčinjena potrebama američke privrede”. „Ovaj pakleni plan obuhvatio je zemlje i kontinente pogodne za ’potčinjavanje’ sa završnom napomenom, a po mogućstvu i ceo svet” (A. N. Čomski).

U proteklih osamdesetak godina od Drugog svetskog rata, SAD su uz pomoć dolara, kao prve, i NATO-a, koji čine američki vazali, kao druge poluge svoje moći, uspele da skoro u celini ostvare plan tzv. Velike oblasti.

Međutim, kao što se u narodu kaže za seoskog siledžiju: neka ga, neka, natrčaće on na „rutav nos”. I bi tako.

„Agresivno nastojanje izrazito vidljivo poslednjih decenija, da se uspostavi unipolarna dominacija svetom preko finansijsko-ekonomskog modela – neoliberalnog kapitalizma, donosi profit i korist samo jednom procentu ljudi, i to mahom u Americi i Evropi... Svetu je neophodan novi format interakcije suverenih država”, stoji u poruci Vladimira Vladimiroviča Putina, upućenoj 51. samitu Svetskog ekonomskog foruma iz Davosa pre neku godinu, čime je najavio sadašnje akcije na ubrzanom kreiranju i izgradnji novog svetskog poretka.

Sve što je obećao za sada je i ostvario. Odlukom da pokrene specijalnu operaciju nepokolebljivo je stao u odbranu bedema Kremlja, spasavanju Ruske Federacije od daljeg komadanja i odbranu slobodnog sveta i svih suverenih država, upravo od hegemona, odnosno neograničenog gospodara u pokušaju, SAD, koji uporno istrajava na ostvarivanju plana tzv. Velike oblasti.

Nakon pokretanja specijalne operacije došlo je do ubrzane detronizacije američkog dolara, koji predstavlja, zajedno sa NATO-om, glavnu polugu američke moći. Neoliberalnoj ekonomiji i zapadnjačkoj materijalističkoj civilizaciji i bogatstvu, koje se zasniva na beskrajnom štampanju novca, odnosno dolara i evra, bez pokrića, došao je ili se nazire definitivan kraj, što potvrđuje i formiranje novih svetskih saveza suverenih država, kao što su BRIKS, ŠOS, Evroazijska unija i dr.

Dakle, stvaranje „novog formata interakcija suverenih država”, odnosno novog svetskog poretka, zavisi od modela vlasništva nad sredstvima za proizvodnju i odustajanja ili sprečavanja SAD od dalje realizacije plana tzv. Velike oblasti. Nažalost, danas su neka druga vremena. Na Zapadu su iščezle vođe „kalibra” Čerčila i Ruzvelta, koji su izuzetno cenili ulogu Staljina. To slikovito potvrđuje rečenica iz Čerčilovog govora s početka ovog teksta: „Svaki put kada je Staljin ulazio u dvoranu u kojoj se održavala konferencija na Jalti, svi smo mi ustajali kao po komandi, i da čudo bude veće, naše ruke su se nalazile na šavovima pantalona – u stavu mirno!” Svaka dalja priča bi bila u stilu „trla baba lan da joj prođe dan”.

Generalni direktor „Trepče” tokom poslednje decenije 20. veka