Odlazak Raška Jovanovića

Ugledni teatrolog, književnik, pozorišni i radio-kritičar Raško V. Jovanoviću preminuo je u rodnom Beogradu u 91. godini života, ostavivši za sobom dragocene teatrološke studije, kao i brojne pozorišne i književne kritika i eseje.

Raško V. Jovanović rođen je 18. avgusta 1932. godine u Beogradu, od oca Vladislava, profesora univerziteta, i majke Vere Topalović. Diplomirao je jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik na Filozofskom fakultetu, a doktorirao 1968. godine na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Jovanović je bio redovni profesor Akademije umetnosti u Beogradu, u penziji i predsednik Umetničkog saveta Nušić fondacije u Beogradu.

Nušićev svet, njegove teme i oštrice pera bile su i te kako nepresušno polje istraživanja i analiza Raška V. Jovanovića, o čemu je znao da besedi za „Politiku”, za koju je često i pisao.

– U Nušićevom ogledalu danas bi trebalo da se nađu sve dogodovštine u razdoblju nazvanom tranzicija, koja se u našoj sredini prilično odužila. Uveren sam da bi pronicljivi Nušić našao poprilično zanimljivih tema da obradi i prikaže: počev od činjenice da su tokom poslednje decenije prošloga veka propala mnoga nekad dobro stojeća preduzeća da bi se uspostavio proces pretvaranja dojučerašnjih samoupravljača u akcionare novonastalih kompanija, među kojima bi možda mogao pronaći kako su prošli članovi Elit-kluba iz „Mister dolara”, sve do osnivača i vlasnika akcionarskog društva „Ilirija” u poslednjoj dovršenoj komediji „Pokojnik” – kazivao je Raško V. Jovanović, koji je od 1956. do 1964. godine bio kustos Muzeja pozorišne umetnosti Srbije, a sledećih osam godina rukovodilac arhiva i muzeja i šef Dramaturškog odeljenja Narodnog pozorišta u Beogradu.

Od 1973. do 1981. godine Jovanović je radio kao naučni saradnik Instituta za književnost i umetnost, naredne tri godine bio je umetnički direktor Beogradskog dramskog pozorišta, a od 1986. do 1992. godine naučni savetnik u Institutu za novinarstvo u Beogradu. Bio je sekretar Uredničkog odbora časopisa „Scena”, a od 1970. glavni i odgovorni urednik časopisa „Pozorišna kultura”…

Bavio se i pedagoškim radom: od 1971. do 1976. godine bio je docent na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, a od 1995. do 2004. godine redovni profesor za predmete Istorija drame i pozorišta i Mediji masovnih komunikacija na Akademiji umetnosti u Beogradu, na kojoj je tri godine bio i dekan.

Od 1955. godine objavljivao je književne i pozorišne kritike i eseje u časopisima „Književnost”, „Pozorište”, „Scena”, „Politika”, „Delo”, „Književne novine”... Objavljivao je naučne i stručne radove u „Teatronu”, Zborniku Matice srpske za scenske umetnosti i muziku i u časopisu „Novinarstvo”. Od 2002. do 2006. bio je pozorišni kritičar časopisa „Drama”, a od 2008. godine saradnik u „Pečatu”. Decenijama je bio kritičar radio-programa listova „Borba”, „Politika” i „Politika Ekspres”, kao i Prvog i Drugog programa Radio Beograda. Autor je dvocifrenog broja radio-drama realizovanih u okviru Dramskog programa Radio Beograda.

Raško Jovanović koji će pozorišnom esnafu i te kako nedostajati, objavio je knjige „Ivo Vojnović”, „Pozorište i drama”, „125 godina Narodnog pozorišta u Beogradu”, „Jedan drugi Nušić”, „Branislav Đ. Nušić – život i delo”, „Leksikon srpske drame i pozorišta”, autor je monografije o Milki Stojanović, a priredio je i napisao predgovore za dela brojnih srpskih pisaca, od Sime Matavulja do Branislava Nušića.