„Kolekcija Šlomović“ u Beogradu

„Kolekcija Šlomović“ naziv je autorske predstave glumačkog tandema: Milena Pavlović i Maja Mitić koja će premijerno biti izvedena u sredu uveče, 28. decembra od 20 časova u Jevrejskom kulturnom centru u Beogradu. Video montažu radio je Marko Milošević, zvuk Marko Kerkez, vizuelni identitet  Anastasija Tasić, svetlo Marko Đokić, ton Miroljub Vladić.

Reč je o predstavi koja se kroz priču o slikarskoj kolekciji Eriha Šlomovića, njegovom životu, periodu pre, za i posle Drugog Svetskog rata bavi pitanjem „kome umetnost pripada i koliko je važno sačuvati je“? Život i put umetničkih dela: od Pariza do Beograda, Zagreba, Varvarina, sela Bačina i opet Beograda, bio je inspiracija za ovu predstavu, u kojoj su likovi  baš ta umetnička dela-slike. Kroz njihov dijalog  saznajemo sudbinu tog vremena, snalaženje u „mračnim vremenima, migracijama i borbi za opstanak… Drama je pisana u  dramaturškoj pletenici dijaloga savremenika i likovima-slikama: Pikasove „Glava“ i Bonarove „Devojka koja čita“.

-„Kolekcija Šlomović“ je srpska Ana Frank, u koju sam pronikla sa svojih 15 godina kroz „Knjigu žalbi“ Mome Kapora: storija o skupini umetnina koju je Erih Šlomović nasledio od francuskog kolekcionara Ambroaza Volara, kaže za „Politiku“ Milena Pavlović i dodaje:

-Moja „Glava“ Pabla Pikasa, uloga koju tumačim, sa svojom sapu(a)tnicom „Devojkom koja čita“ Pjera Bonara (Maja Mitić) prolazi kroz strahote neizvesnosti rata, aukcija, odluka vlasti i procene drugih kolekcionara. Dve slike su, sa ostatkom kolekcije koja broji više od 300 slika, provele četiri godine okupacije zazidane u selu Bačina među dva zida. Tako je Erih Šlomović, Jevrejin, spasao umetnost izgubivši život. Te je on jedan od (naizgled) malih ljudi koji su učinili „veliko delo!“

Sama kolekcija je  fascinantna, sastoji se od slikarskih dela najvećih svetskih majstora, poput Renoara, Sezana, Pikasa, Matisa, Šagala, Koktoa, Dega,Kurbazijea... Njen značajno veći deo se nalazi u  Narodnom muzeju Srbije od 1949. Drugi deo koji je Šlomović 1939. ostavio u sefu jedne Pariške banke, je posle otvaranja, (1981.) zbog dugogodišnjeg ne plaćanja, završila, po želji porodice Volar, na aukciji 2010. godine, Oko ove kolekcije, kao i života Eriha Šlomovića bilo je puno rasprava, suđenja, tajni, zagonetki i nerazjašnjenih detalja.