Vera u ljubav

"Norway.Today" Igora Bauersime je duodrama čiji su protagonisti dvadesetogodišnjaci, Julija i Avgust, koji se upoznaju u virtuelnom prostoru Internet chat-a, na inicijativu Julije koja traži partnera za samoubistvo. Kako radnja odmiče u nekoj norveškoj nedođiji gde oni odlaze, kod oboje – kao rezultat straha od nepoznatog, sa jedne, i razvijanjem obostrane ljubavi, sa druge strane – postepeno bledi želja za samoubistvom.

Tekst karakterišu kratki ritmični dijalozi iz kojih, na trenutke, izbija filozofski cinizam blizak Beketu, Jonesku ili Sartru, pri čemu pisac direktno inicira i niz bitnih pitanja u domenu religije, društvenog ponašanja, odnosa između filozofije i života, kao i popularne kulture koja se i parodično tretira.

Predstava u režiji Ane Tomović je ogoljena, suptilno stilizovana i bazirana na zaista sugestivnoj igri glumaca. Scenografija Ljerke Hribar je svedena na jednostavnu, a glomaznu konstrukciju koja predstavlja skele, mizanscenski spretno iskorišćene, a često kretanje glumaca po njima može se i metaforički tumačiti (uspon, pad, hodanje po ivici). Jačina i boja svetla dramski prate razvijanje njihovog odnosa, u određenoj meri utičući na građenje dramske tenzije, a muzički lajtmotiv (Feist, pesma "Still True"), koji se emituje između scena, intenzivira opšti emotivni utisak predstave.

Oba lika doživljavaju vidnu transformaciju. Suzana Lukić u ulozi Julije na početku predstave je sasvim rezignirana, sarkastična, povremeno besna i, zbog osećaja totalnog besmisla koji preovlađuje, odlučna u nameri da izvrši samoubistvo. Miki Damjanović igra Avgusta kao naivnijeg, nesigurnijeg, infantilnijeg pa i dopadljivijeg od nje. Upoznavanjem, između njih se postepeno rađa ljubav, što podrazumeva otvaranje i apsolutnu iskrenost, čežnju, strast i sreću koji vidno brišu, prethodno preovlađujuće, osećaje konfuzije i odsustva smisla. Glumci su individualno vrlo uverljivi u igranju ovih likova, a međusobno izvanredno komplementarni.

"Norway.Today" je zato izuzetno uzbudljiva i katarzična, iako veoma jednostavna, predstava koja vraća, možda izgubljenu, veru u život i ljubav, ma kako ofucano i patetično to danas zvučalo. Na kraju su, izgleda, sve velike istine tako ogoljene i jednostavne, što ova predstava nikako nije.