Sećanje na sveštenika Goluba Čukića

Iz znamenite porodice Čukić iz Donje Ržanice, nadomak Berana, poteklo je dosta školovanih ljudi – sveštenika, učitelja, oficira, pravnika, ekonomista, lekara, i nadasve uglednih domaćina, koji su uvek bili na braniku otadžbine i srpstva u Vasojevićima i Crnoj Gori.

Na Aranđelovdan 1944. godine partizani su ubili Goluba Čukića ispred manastira Žiča kod Kraljeva, gde je i sahranjen.

Golub Čukić je rođen 1903. godine od oca Novice i majke Ružice, rođene Božović. Nakon osnovnog školovanja u Beranama, 1925. godine upisuje se u Srpsku pravoslavnu bogosloviju u Bitolju, koju završava 1930. godine. Za đakona je rukopoložen 25. decembra, a za prezvitera 27. decembra 1933. godine. Rukopoložio ga je mitropolit crnogorsko-primorski Gavrilo (Dožić). Sinovca Tomice Čukića, dobrovoljca iz balkanskih ratova i Prvog svetskog rata, sekretara Zetske, potom Vardarske banovine, sekretara Narodne skupštine Kraljevine Jugoslavije, predsednika Budimske opštine, koga su komunisti, bez suda i presude, „preventivno” mučki ubili u Haremima novembra 1941. godine, proglasili su za narodnog izdajnika.

U Drugom svetskom ratu sveštenik Golub Čukić nije bio pripadnik ni četničkog ni partizanskog pokreta, ali nije podržavao komuniste. Petnaestog septembra 1944. godine partizanske jedinice silovito su napale Vasojeviće, te je veliki deo vojske i naroda krenuo u odstupnicu prema Srbiji – Prijepolju, Raški, Kraljevu. Kako Kraljevo još nije bilo „oslobođeno” od Treće partizanske divizije i Četvrte crnogorske brigade pod komandom Vida Šoškića, na planini Stolovi streljan je sveštenik Golub Čukić od svojih Vasojevića, s dvojicom zemljaka – advokatom Radojem Zonjićem i profesorom Stojanom Dragovićem. Sveštenstvo manastira Žiča sahranilo ih je na manastirskom groblju.

Milutin Osmajlić