Postolje bez biste narodnog heroja

Kada je 1961. godine na rubu Novog Beograda oformljeno novo urbano naselje Ledine, u njemu je otvorena i osnovna škola za oko 200 đaka različitih nacionalnosti: srpske, romske, albanske, hrvatske. U prvo vreme škola nije imala zvanično ime, ali je 1966. godine dobila naziv po narodnom heroju Vladi Obradoviću Kamenom. Istovremeno, u školskom dvorištu je na uzvišenom mermernom postolju postavljena i njegova bronzana bista na kojoj je u partizanskoj uniformi s petokrakom zvezdom na šajkači. Time je odata počast ovom čuvenom partizanskom borcu iz sela Ašanje u Donjem Sremu, koji je odmah po izbijanju narodnog ustanka u Srbiji 1941. godine protiv okupatora stupio u redove Narodnooslobodilačkog pokreta.

Već u prvim borbenim akcijama protiv okupatora istakao se hrabrošću, pa je dobio partizanski nadimak Kameni. U daljem toku oslobodilačke borbe Vlada je, uglavnom na području Srema, istočne Bosne i Podrinja, učestvovao u mnogim borbama protiv nemačkih fašista, ali i njihovih domaćih saveznika-ustaša, domobrana i četnika. Pritom je uvek pokazivao izuzetnu hrabrost, pogotovo kao neustrašivi mitraljezac, zbog čega je stekao veliki ugled među svojim saborcima, pa je postavljen i za komandanta jednog partizanskog bataljona. Nažalost, nije dočekao završetak rata i dolazak željene slobode. Poginuo je početkom juna 1944. godine u blizini sela Karlovčića u žestokom okršaju s jednom grupom nemačkih soldata. Dok je stojeći sa mitraljezom u rukama rafalima zasipao neprijatelje u bekstvu, iznenada ga je pogodio jedan metak, koji je bio smrtonosan. U tom kobnom času imao je samo 32 godine i sahranjen je u rodnoj Ašanji uz veliku žalost žitelja ovog sela.

Posle oslobođenja Vlada Obradović Kameni je 1951. godine proglašen za narodnog heroja, a škola u Ledinama i danas nosi njegovo ime. Međutim, pre nekoliko godina, verovatno skupljači sekundarnih sirovina, ukrali su sa njegovog spomenika bronzanu bistu. Prošlo je podosta vremena od tog vandalskog čina, biste više nema a obezglavljeno postolje još stoji usamljeno u školskom dvorištu, već pomalo oronulo i na mestima oštećeno, išarano imenima i raznim škrabotinama nestašnih đaka, pa bi ga, možda, trebalo ukloniti. Umesto toga, na zidu kraj ulaznih vrata u školsku zgradu, trebalo bi postaviti odgovarajuću spomen-tablu s ugraviranim likom i osnovnim podacima o narodnom heroju čije ime ova škola sa ponosom nosi već 57 godina.

Sveta Jokić,
Beograd