Od Srba očišćeno šest gradova i devet sela

U brutalnom etnički i verski motivisanom dvodnevnom nasilju Albanaca nad Srbima na Kosovu i Metohiji stradali su ljudi, gorela su srpska vekovna ognjišta i pravoslavne svetinje, oskrnavljena su groblja, rušeni su i objekti Republike Srbije.

Ovaj nasilni talas, poznat kao martovski pogrom, odneo je 19 života. Mučki je ubijeno osmoro Srba, dok je 11 Albanaca poginulo u sukobima sa pripadnicima međunarodnih snaga bezbednosti. U Prizrenskoj bogosloviji ubijen je Dragan Nedeljković (1943), a u selu Drajkovce u opštini Štrpce nastradali su Dobrivoje Stolić (1955) i Borko Stolić (1984). U Gnjilanu je ubijen Boban Perić (1952), a u Kosovu Polju Zlatibor Trajković (1942). U Lipljanu je od albanske ruke stradao Nenad Vesić (1951), dok su u Kosovskoj Mitrovici ubijeni Jana Tučev (1968) i Borivoje Spasojević (1941).

Povređene su 143 osobe srpske nacionalnosti, prema podacima Kancelarije za Kosovo i Metohiju, a 4.012 njih je proterano iz južne srpske pokrajine. U nasilnom pohodu potpuno je etnički očišćeno od Srba šest gradova i devet sela. Kao najdrastičnije primere etničkog čišćenja izdvajaju se selo Belo Polje kod Peći i selo Svinjare kod Kosovske Mitrovice. Martovskom pogromu, kako podsećaju iz Kancelarije za KiM, prethodile su i demonstracije. Masovne i radikalne skupove organizovali su veterani tzv. oslobodilačke vojske Kosova (OVK), u periodu 15–16. marta, u Prištini, Gnjilanu, Kosovskoj Mitrovici i još nekim gradovima. Zahtevali su hitno priznavanje nezavisnosti tzv. Kosova, a na ovim skupovima otvoreno je raspirivana mržnja prema Srbima.

Tokom pogroma na meti albanskih ekstremista našle su se srpske kuće i objekti kao što su pošte, škole, zdravstvene ustanove. Stradalo je 935 kuća i 10 društvenih objekata. Srbima su kuće spaljene, srušene ili teško oštećene.

U nasilnom pohodu na sve što je srpsko i pravoslavno demolirano je 35 crkava i manastira, a od toga 19 spomenika kulture prve kategorije i 16 pravoslavnih crkava koje nisu kategorisane. Uništeno je i oko 10.000 vrednih fresaka, ikona, putira i mnogih drugih crkvenih relikvija, kao i knjige krštenih, venčanih i umrlih, koje svedoče o vekovnom trajanju Srba na Kosovu i Metohiji.