Proterali 220.000 Srba, a sad traže ratnu odštetu

U poslednje vreme sve su češće pretnje albanskih političara sa KiM upućene državi Srbiji da će podneti tužbu za genocid i zatražiti ratnu odštetu za ubistva, rušenje verskih objekata, komunalne infrastrukture, albanskih kuća... tokom sukoba 1999. godine. Izgleda da Albin Kurti i ostali albanski političari u takozvanoj republici Kosovo pokušavaju na ovaj način da nateraju svet da zaboravi zlodela albanskih ekstremista nad srpskim življem u ovoj južnoj srpskoj pokrajini tokom 1998. i 1999. godine.

Podatak da je samo od juna 1999. do kraja 2014. godine, u prisustvu pripadnika Kfora, od strane albanskih ekstremista na KiM ubijen 1.001 Srbin, a da ih je proterano više od 220.000, jasno ukazuje ko je nad kim činio genocid. Danas se oko 206.000 proteranih Srba nalazi u centralnoj Srbiji, 12.000 u Crnoj Gori, 1.100 u Severnoj Makedoniji i oko 18.000 u srpskim sredinama širom Kosova i Metohije.

Nisu albanski ekstremisti samo ubijali, kidnapovali i proterivali srpski živalj iz ove pokrajine, već su se svestrano angažovali da unište sve što je srpsko. Od juna 1999. do danas albanski ekstremisti porušili su 21.122 srpske kuće i 935 stanova, uzurpirali srpska imanja, šume i vinograde i svu ostalu srpsku imovinu širom KiM.

Raseljeni srpski živalj podneo je više od 41.300 zahteva kosovskoj agenciji za povratak uzurpiranih kuća, stanova i imanja, ali do danas za povratak uzurpirane imovine nije učinjeno gotovo ništa. Pored uzurpacije srpske imovine, Albanci su tokom 1998. i 1999. godine spalili, oštetili ili potpuno uništili više od 150 crkava i manastira i preko 10.000 spomenika na gotovo svim pravoslavnim grobljima širom južne srpske pokrajine.

Sve ovo govori da je cilj albanskih ekstremista bio da unište sve ono što je srpsko, kako se proterani Srbi nikada više ne bi vratili. U tome su uglavnom uspeli. Naime, od nasilnog proterivanja srpskog življa juna 1999. i marta 2004. godine, na svoja vekovna ognjišta vratilo se svega dva odsto proteranih. Međutim, proterivanje srpskog življa iz ove samoproglašene republike i dalje traje, o čemu svedoči i podatak da je u protekle dve-tri godine sa ovih prostora moralo da ode više od 13 odsto Srba. To pokazuje da je jedan od najvećih ciljeva Albanaca u ovoj pokrajini da ona ostane bez srpskog življa. Kako godine prolaze i interesovanje proteranih Srba za povratak sve je manje, jer za to ne postoje ni najosnovniji uslovi.

Miroslav Todorović,

Beograd/ Prizren