Mina Karadžić osobena žena svoga vremena

Vilhemina Mina Karadžić Vukomanović, književnica i slikarka, sedmo od trinaestoro dece Vuka Karadžića i Ane Marije Kraus rođena je na današnji dan 12. jula 1828. godine u Beču. Bila je izuzetno obrazovana za  tadašnje prilike, poznata po svojoj lepoti i lepim manirima. Ocu je puno pomagala, putovala sa njim. Govorila je tečno više jezika. Prvo je naučila nemački, pa francuski, potom italijanski. U 15. godini počinje da uči srpski, četiri godine kasnije i engleski jezik. Išla je na časove klavira i slikanja, o njenom obrazovanju brinuo se Jernej Kopitar.

Dom porodice Karadžić posećivali su umni ljudi : Branko Radičević, Đura Daničić, Jernej Kopitar, Petar Petrović Njegoš, Jakob Grim, knez Mihailo Obrenović, istoričar Leopold Ranke, Prota Mateja Nenadović, slikar Uroš Knežević… Sa Brankom Radičevićem imala je posebne „vibracije“. Među njima postojala je skrivena ljubav, hroničari beleže, da je bila njegova muza i da joj je posvetio pesmu „Pevam danju, pevam noću”. Posle Radičevićeve smrti napisala je tekst „Sećanje na Branka”, naslikala je mnogo njegovih portreta i gajila nežne emocije prema ovom tananom pesniku.

Godine 1858. sa majkom i ocem, Vilhemina Mina Karadžić doputovala je brodom iz Beča u Zemun. U Beogradu je prešla u pravoslavnu veru i dobila ime Milica. Udaje se za bratanca kneginje Ljubice, Aleksu Vukomanovića, profesora književnosti na Liceju u Beogradu. Ostvarila se kao majka. Dobili su sina Janka. Slikala je portrete u ulju, akvarele i crteže kredom, slike sa religijskim motivima. Najpoznatije njene slike su: „Autoportret”, „Portret brata Dimitrija”, „Marko Kraljević sa topuzom”, „Portret devojčice sa crvenom maramom“…

Prevela je  knjigu „Srpskih narodnih pripovjedaka” na nemački jezik. Pisala je pesme i prozu...