Crkva predmet spora

Bujanovac – Po cenu i da izgubim glavu neću dozvoliti da dogradnju naše crkve završi neko ko je došao na gotovo, na mućku, ko će uzeti velike pare, sve zahvaljujući episkopu vranjskom Pahomiju, koga smo tužili i sudu i Sinodu. Hoćemo da mi završimo crkvu, ona je naših ruku delo i koštaće nas mnogo manje nego sa ovim izvođačem koga je (pro)našao Pahomije. Samo neka nam daju ta tri miliona što im je država dala i sve ćemo dovesti u red. A završenu crkvu sa pratećim objektima i formiranim grobljem predaćemo im… – u jednom dahu izgovara sedamdesetosmogodišnji penzioner Aleksandar Tasić, predsednik Režijskog odbora sela Božinjevac u bujanovačkoj opštini, koje je poslednjih godina, nažalost, postalo poznato po neobičnom sudskom sporu oko izgradnje crkve.

A kada je 10. oktobra, sada već daleke 1999. godine, u prisustvu velikog broja vernika i sveštenih lica, vladika vranjski Pahomije blagoslovio početak izgradnje hrama – posvećenog Saboru svih srpskih svetitelja, niko nije mogao ni da pretpostavi da će danas, devet godina kasnije umesto njegovog završetka, uveliko trajati sudski proces između Crkvenog odbora ovog sela i episkopa vranjskog Pahomija.

Ovlašćeni predstavnici sela koje godinama zastupa jedan od najstarijih žitelja, pomenuti Tasić, idejni tvorac za izgradnju crkve smatraju da treba da je završi onaj koji ju je i započeo, a kasnije, naravno, ona bi služila svojoj svrsi. Na dosadašnjim radovima najviše su bili angažovani članovi Aleksandrove porodice, predvođene njegovim sinom Nenadom, koji je bio glavni majstor. Sredstvima je raspolagao ovlašćeni Aleksandar, koji je, kako kaže, isplaćivao realne dnevnice, koje su, kao i kupovina materijala i opreme „pokrivene“ računima i odobrenjem odbora.

– Tačno je da je na dosadašnjoj izgradnji glavni majstor bio moj sin Nenad, ali ono što je on uradio „kapu mu skidaju“ najcenjenije arhitekte sa ovog područja, koji su obišli budući hram. Kada sam razrađivao ideju o izgradnji crkve u našem selu, koje, uzgred rečeno, nema ni groblje, ni školu, i mnogo šta drugo, svesno sam „zaobišao“ nekakve tendere i ponude, jer sam u usmenim razgovorima saznao da bi nas izgradnja koštala kao svetog Petra kajgana. Zato smo i krenuli „u nepoznato“, računajući da će nam poznati i nepoznati ljudi dobre volje pomoći. Obišao sam prvo one u mom okruženju. Izdejstvovao sam da vlasnici parcela na kojima se gradi crkva iste ustupe bez naknade. Prošpartao sam Srbijom, uzduž i popreko – išao u cementare, dobio besplatno cement, projekat za crkvu, doslovce dežurao ispred kancelarija predsednika opštine, direktora ovdašnjih preduzeća, molio, kumio da pomognu. I pomagali su, koliko su mogli. Najviše Vlada Republike Srbije koja je na račun našeg Crkvenog odbora uplatila tri miliona dinara. Sa tim parama, sredstvima raznih donatora, prijatelja, radnika i seljaka, da ne zaboravim, 300.000 dinara iz opštine, došli smo dovde sa radovima na crkvi, uz već završenu odaju, kupljenu stolariju i još mnogo toga. Spor je nastao samo zbog toga što nam vladika Pahomije ne daje da sa parama, a rečje o iznosu od 3,254.000 dinara, koje je Ministarstvo vera uplatilo Eparhiji vranjskoj, da mi koji smo započeli i završimo crkvu. Smatramo da je ugovor koji je sklopio sa izvođačem radova – firmom „Noveko“ iz Vranja, na iznos veći za milion dinara od dobijene sume – štetan, ponavlja Aleksandar ono što nam je i pre nekoliko meseci rekao.

Pre nekoliko dana Nenad Tasić, Aleksandrov sin, potpisao je pravosnažno izvršno rešenje Opštinskog suda u Bujanovcu kojim, kao dotadašnji glavni majstor, omogućava izvođenje daljih građevinskih radova GP „Noveku“ iz Vranja. Ali, odmah po potpisivanju „aktivirao“ je ulogu predsednika Mesnog odbora sela, što jeste, priključivši se ostalim meštanima u „akciji“ zabrane izvođaču radova „Noveku“ iz Vranja da nastavi radove.

U Opštinskom sudu potvrđuju da je rampa ispred crkve, i na njoj Aleksandar bili nepremostiva prepreka za sudskog izvršitelja i desetak policajaca da GP „Noveko“ iz Vranja, na osnovu pravosnažnog i izvršnog rešenja Opštinskog suda u Bujanovcu P. br. 373/07 od 12.12.2007. godine, nesmetano nastavi izvođenje radova, pa su se svi zajedno vratili neobavljenog posla. Do sledeće prilike…

Uz GP „Noveko“ je sudska izvršna odluka. Ko će „pobediti“ – ostaje da se vidi.

Ono što se već vidi i oseća jeste gorak ukus svega što se dešavalo i ranije i sada.