Čuva li Bog Beograđane?

Pa izgleda da čuva, jer se sami očigledno ne čuvaju, a opet nekako odolijevaju raznim iskušenjima. U srednjem vijeku gradovi u Evropi bili su izvori zaraznih bolesti, kuga je nekoliko puta prepolovila stanovništvo Londona, Amsterdama... Tada nije bilo kanalizacije, fekalije su se slobodno slivale niz ulice, smeće se gomilalo, ljudi se nisu kupali, pa je ovaj fenomen bio i razumljiv. Savremena civilizacija i tehnologija donijela je i rigorozne higijenske standarde, tako da sad u civilizovanom svijetu imamo fenomen da su gradska jezgra zapravo higijenski i bakteriološki ispravnija od okoline!

Šta je sa Beogradom?

Beograd i dalje ispušta kanalizaciju i ostale otpadne vode direktno u Savu i Dunav, i to bez ikakvog filtriranja i prečišćavanja!

Savin rukavac uzalud se čisti od mulja svakih nekoliko godina od strane turističkog kompleksa Ada, "Topčiderska kanalizacija" (ne zaslužuje termin rijeka) zift crne boje veselo i ponosno nas svakog dana časti sa ko zna koliko kubika najgorih otrova, mazuta, otpada i organskih materija pretvarajući izletnički i nautički orijentisan Savin rukavac u septičku jamu gargantuovskih razmjera!

Ada Huja, potencijalno izletište visokog ranga, pluta do guše u otpadnim vodama svih vrsta. Plastične flaše, automobilske gume, fekalije, mrtve životinje koje plutaju kao da nikog ne brinu.

Samo surova klima, sa naizmjeničnim ekstremno niskim i visokim temperaturama, kao što je u Beogradu, nekako usporava razmnožavanje bakterija svih vrsta, inače bi odavno bilo vrlo ozbiljnih problema.

Kupalište "Lido" i jedriličarski klub "Zemun" nalaze se odmah ispod glavnog kanalizacionog ispusta, kad je vodostaj malo niži prizor je potpuno beznadežan. Crna, muljevita voda teško se kreće ispuštajući užasan, pakleni smrad.

Ljudi su već digli ruke od neke nade da će se nešto riješiti.

A izletište "Bela stena"? Ono se nalazi nizvodno, Dunav koji zapljuskuje "Belu stenu" zapravo u sebi nosi sve ono što je dva miliona građana tog dana ispustilo u kanalizaciju. Ne tjerajte me da budem slikovit, ali zamislite na šta liči bakteriološki nalaz te vode?

Svakog dana u Beogradu nikne poneka divna, velelepna zgrada. Kažu da su profiti od gradnje vasionski. Odvaja li se neki novac za prečišćavanje otpadnih voda?

Prečistači, bez obzira na to koliko su skupi, jeftini su u odnosu na fatalne poslijedice koje može na Beograđane ostaviti samo jedna slabija zima krunisana kišnim ljetom.

Dok nam ne postane jasna lista prioriteta kojih grad mora da se pridržava da bi uopšte bio grad, uzdajmo se u nebo. Nek Bog čuva Beograđane!