Merenje vremena

Život ljudi se trajno promenio pronalaskom sata jer merenje vremena nije više zavisilo od meteoroloških uslova i sunca (sunčani sat).

 Velike crkvene satove izrađivali su kovači i bravari, a od XV veka zanat preuzimaju časovničari kojima u umetničkom oblikovanju pomažu i zlatari. Kasnije se ovim majstorima pridružuju i drugi umetnici i zanatlije, kao što su slikari koji oslikavaju kućišta i brojčanike, pozlatari i umetnički livci koji ih liju u bronzi, srebru, bakru i mesingu, graveri i stolari koji ih rezbare i izrađuju drvene kutije.

Prvi zidni satovi sa pogonom na tegove rađeni su od gvožđa i bili su po tipu i obliku slični crkvenim satovima, a kačili su se na zid ili u kutiju za sat. Na njihovim kućištima stidljivo se provlače elementi gotike, a tegovi sata su od kamena ili su to vreće sa peskom. Na najstarijim gotskim satovima nema signature majstora niti je zabeleženo ime grada gde su načinjeni.

Najstariji stoni satovi u Evropi izrađeni su sa elementima gotike i renesansne arhitekture, a rađeni su u obliku tornja te su zato i nazvani toranj satovi. U vreme renesanse umetnici sve više ukrašavaju kućište sata, a časovničarski zanat je rasprostranjen u Češkoj, Nemačkoj, Holandiji i Francuskoj.

U XVI veku počinju da se proizvode i komplikovani astrološki časovnici koji su pokazivali kalendarske dane, dane u nedelji, mesečeve mene i položaj zvezda. Sat je u to vreme bio veoma skupocen, tako da su ga mogle imati samo vrlo bogate ličnosti, a vladari i velikaši često su razmenjivali satove prilikom diplomatskih misija.