Smešten na putu između Jadranskog i Egejskog mora, Bitolj je oduvek bio važno sedište, bogata varoš i ekonomski centar plodne Pelagoniji.
Osnovali su ga Srbi kao „prnjavor manastira Bukovo. Slovenski naziv grada Bitola potiče od reči Obitel koja je u srednjem veku korišćena za manastirsko bratstvo, odnosno zajednicu monaha.
Grci su grad zvali Monastiri a taj naziv su od njih preuzeli i Turci i Mlečani.
Tako su u vreme otomanske vlasti Sloveni zaboravivši svoj naziv a iz reči Obitel prestali da izgovaraju glas O, pa je upravo to razlog što se grad naziva Bitolj na srpskom, Bitola na makedonskom.
Sa dolaskom Srba 1913. godine i oslobađanjem varoši ispod Pelistera od turske vlasti, grad je ponovo dobio svoj slovenski naziv Bitola koji nije menjao do danas.
