Strah od zla života

Banjaluka – Ribnik je postdejtonska opština u Republici Srpskoj, nastala na 63 odsto teritorije bivše opštine Ključ. Deli sudbinu svih rubnih opština sa Federacijom, Srbijom, Crnom Gorom i Hrvatskom. Sve su, kao po nekom pravilu, od Dejtona do danas, zaboravljene, zaturene, zapuštene...

– U Donje Ratkovo se vratilo samo 40 porodica, a bilo nas je pet puta više. Tokom minulog rata pohodili su nas pripadnici hrvatske vojske iz susedne države i iz Ključa. Sve su spržili, odneli, opljačkali. Sa austrijskom penzijom sam se vratio, a moja deca neće. Nema ovde ni puta, ni vode, ni autobusa da dođe, ni pošte, a po lekove idemo u Ribnik, udaljen 25 kilometara, kaže šezdesetdevetogodišnji Nenad Dulić.

Društvo mu najčešće pravi tri godine mlađi penzioner Milutin Đukanović, bivši radnik šumarstva iz Ključa. Ima konja, kozu i dunum voćnjaka.

U Donjem Ratkovu, ispod planine Prisjeka, u kotlini, reka Banjica, tokom ukrug, pravi „rajsko polje”. U njega su se doselila i dva „vremešna” momka, Zoran Gljatović (35) i Draženko Topalović (34). Momačke sudbine je i Dragomir Voćkić (41), penzionisan u Sloveniji. Devojaka za udaju ovde već decenijama nema, a po svemu sudeći, neće ih još dugo biti.

U Donjem Ratkovu život je izuzetno težak, a svima su na vlasti puna usta poziva za povratak na rodnu grudu. Ovde sa razlogom ljudi kažu da se ne boje smrti, već – zla života.