„Zemunac” otkriva nerešene zločine

Informacija o oružju, koje je policija našla nedaleko od preduzeća „Ikarbus” u šumi kod autoputa, potekla je od jednog od pripadnika takozvanog zemunskog klana, rekao je za „Politiku” Ivica Dačić, ministar policije. Žandarmerija je nastavila sa pretragom terena, jer policija ima saznanja da se u blizini nalazi još sakrivenog oružja.

– Pored veće količine naoružanja koje je „zemunski klan” ukrao 5. oktobra 2000. godine iz policijske stanice u Ulici majke Jevrosime, oružja ima i sa drugih strana. To je velika količina naoružanja koje se moglo koristiti u različite svrhe. Pitanje je gde je ostatak i na koji je način došlo u njihove ruke. Žandarmerija i dalje pretražuje teren, ali je to dosta teško jer je prošlo deset godina od tada, zbog čega te informacije nisu više operativno precizne i tačne kao nekada – objasnio je Dačić ne želeći da otkrije koji član nekada moćnog „zemunskog klana” sada sarađuje sa policijom.

Prema rečima ministra, činjenica da je prvog dana nađen deo oružja značajna je, jer će policija moći da ispita da li je iz njega izvršeno neko krivično delo. Dačić je dodao da policija, odnosno poseban tim koji se time bavi, proverava sve informacije koje dobija o odbeglim pripadnicima „zemunskog klana”.

– Informacije o „zemuncima” koji su u bekstvu su različite i sve ih proveravamo. Bilo je više potraga za njima i tokom prošle godine, ali se ispostavilo da nisu bile baš tačne – izjavio je Dačić.

Specijalnom tužilaštvu, kako smo već pisali, u novembru prošle godine obratio se jedan od osuđenih članova „zemunskog klana” sa tvrdnjom da je spreman da prizna krivicu za ubistvo svedoka saradnika Zorana Vukojevića kao i da svedoči o saučesnicima, ukoliko bi mu sud dodelio status svedoka saradnika. Taj član klana, čiji je identitet poznat našoj redakciji, izjavio je da može da pomogne u rasvetljavanju drugih zločina ove kriminalne grupe koji još nisu sudski procesuirani. Njegova izjava odnosila bi se samo na rešavanje novih krivičnih dela i ni na koji način ne bi menjala činjenično stanje utvrđeno u prethodnim sudskim postupcima.

Prema Zakoniku o krivičnom postupku postoji mogućnost da se pravnosnažno osuđene osobe pojave kao svedoci u nekom drugom postupku, po proceni tužioca. Prema zakonu svedok saradnik ne može da bude neko ko je osuđen kao organizator kriminalne grupe, a ne može ni onaj ko je osuđen na maksimalnu kaznu zatvora od 40 godina. Ostali pripadnici kriminalnog klana mogu da budu predloženi za dobijanje ovog statusa. Interes osuđenog je u tome što može da računa da će mu biti izrečena blaža kazna, ukoliko bi u novom postupku, gde je isključivo svedok, dao iskaz kojim bi doprineo navodima optužbe. Tužilac tada ima obavezu da podnese sudu predlog za preinačenje pravnosnažne presude bez ponavljanja postupka, a sud može odlučiti da osuđenom umanji kaznu najmanje za jednu polovinu, pa čak i više.

Informacije da se pored autoputa nalazi zakopano oružje, nisu nove za policiju, a ima indicija da je ovaj teren poslužio i za sakrivanje leševa. Iskopavanja pored autoputa, nedaleko od Dobanovaca, počela su 2007. godine, kada je Aleksandar Simović, jedan od optuženih, kasnije i osuđenih, za zločine „zemunskog klana” tvrdio da je na tom mestu zakopan leš Željka Mihajlovića, zvanog Crnogorac, koji je ubijen 2000. godine.

Simović je izveden iz zatvora da bi pokazao lokacije o kojima je govorio, ali leš nije nađen iako su za nalaženje korišćene specijalne sonde kojima se otkrivaju masovne grobnice. Iz izvora bliskih istrazi tada se moglo čuti da je ovaj teren više puta poplavljen, zbog čega je izgled zemljišta dosta promenjen.

Postoji i mogućnost da je Mihajlovićev leš premešten na drugo mesto, o čemu je u istrazi govorio Dušan Krsmanović, tvrdeći da su on i Milan Jurišić to učinili po naredbi Dušana Spasojevića, posle izlaska iz zatvora 2001. godine. Vođa „zemunaca” je strahovao da za ovaj zločin, kao i mesto gde je zakopan leš, znaju Marko Petrović i Nikola Bajić, članovi klana u čiju lojalnost nije bio siguran.