Pet hiljada đaka ima smetnje sa vidom

U osnovnim i srednjim školama 5.000 učenika ima tegobe sa vidom ili pokretljivošću očiju. Svaki peti učenik ima loše telesno držanje, odnosno 17 odsto đaka u Beogradu. Analiza Gradskog zavoda za javno zdravlje pokazuje da su deformiteti grudnog koša prisutni kod četiri odsto školaraca, a stopala kod svakog četvrtog deteta.

Među deformitetima kičmenog stuba, najučestalije je iskrivljenje kičme u vidu kifle (kifoza), koja je prisutna kod 7,1 odsto pregledane dece. Kod sličnog procenta pregledane dece javlja se bočno iskrivljenje (skolioza), dok se deformitet prenaglašene krivine u krsnom delu kičme (lordoza) javlja ređe, kod oko 0,7 odsto dece.

– Redovnim sistematskim pregledima u 2009. i 2010. godini, bilo je obuhvaćeno 92,79 odsto od ukupnog broja beogradskih osnovaca i srednjoškolaca, odnosno 83.788 učenika. Upoređujući nalaze kod učenika osnovnih i srednjih škola uočava se da se sa uzrastom dece i prelaskom u starije razrede povećava zastupljenost navedenih deformiteta kičmenog stuba, dok su deformacije stopala (spuštanje svoda stopala) kod učenika starijih razreda manje zastupljene nego kod učenika osnovne škole – objasnila je Ljiljana Sokal, iz Gradskog zavoda za javno zdravlje.

Lekari su u protekloj deceniji zabeležili sve učestalija alergijska oboljenja među školskom decom, sa porastom od 2,93 odsto u školskoj 1999. i 2000. godini do gotovo dvostruko veće zastupljenosti od 4,76 odsto prošle i pretprošle godine. Poredeći nalaze kod učenika osnovnih i srednjih škola uočava se da su alergijska oboljenja prisutna kod gotovo svakog 15. srednjoškolca, to jest kod 6,72 učenika, što je gotovo dvostruko više kod starije dece u odnosu na populaciju osnovaca.

– Poređenjem nalaza kod učenika osnovnih i srednjih škola uočava se da sa prelaskom u starije razrede rastu smetnje vida, a najzastupljeniji su kratkovidost i astigmatizam. Tako je onih učenika kojima je potrebna korekcija vida čak dvostruko više među srednjoškolcima (7,7 odsto) nego među osnovcima (3,7 odsto) – istakla je dr Sokal.

Redovnim sistematskim pregledima školske dece otkrivaju se i srčane mane. Značajan je podatak da je kod dečaka i devojčica zabeležen veći broj stečenih u odnosu na urođene srčane mane. U 2000. godini one su bile zastupljene kod 0,21 odsto dece, a deset godina kasnije mane su otkrivene kod 1,02 odsto učenika.

Medicinare zabrinjava i činjenica da je u porastu broja one dece koja imaju smetnje u govoru. Među osnovcima je više dece koja imaju govornu manu (2,36 odsto) nego među učenicima srednjih škola (0,66 odsto). U 2000. godini ove smetnje imalo je 1,38 odsto, dok su, prema poslednjim podacima iz 2010. godine, govorne mane bile zastupljene kod 1.500 školaraca u prestonici.

D. Davidov-Kesar

-------------------------------------

Teška torba, loša obuća, višečasovno sedenje...

Glavni razlog za loše držanje dece i tegobe sa krivom kičmom Branko Vorkapić, fizioterapeut i urednik sajta „Dr Fizio”, vidi delimično u nošenju teških školskih torbi i loše obuće, a najviše u činjenici da deca nisu fizički aktivna.

– Važno je da se deca bave fizičkim aktivnostima i da treniraju bilo koji sport. Kada deformitet kod mališana nastane, najbitnije je odmah tražiti pomoć stručnjaka. Zbog višečasovnog sedenja u klupi, ali i kod kuće ispred računara ili televizora, dolazi do „povlačenja” kičme u jednu stranu. Istovremeno se mišići opuštaju i dolazi do bočnog krivljenja. U drugom, trećem razredu osnovne škole kada deca više vremena provode u školi dolazi do prvog mišićnog disbalansa, a kasnije se to pojačava. Ukoliko dete kada je malo ne ispravi deformitete i uđe u pubertet sa njima, stanje će mu biti pogoršano – istakao je Vorkapić.

----------------------------------------------

Televizor i kompjuter zamaraju oči

Doktorka Ana Milojević, specijalista oftalmologije Doma zdravlja „Dr Ristić”, kaže da je razrokost kod pojedinih mališana uočljiva, ali da je ponekad podmukla i skrivena, pa se tek dodatnim analizama potvrđuje njeno postojanje.

– Roditelji reaguju kada kod dece primete crvene oči, ali i kada mališani počnu da se žale na neke smetnje, ili zamor. Nisu rađena ispitivanja koja bi dokazala da deci u velikoj meri smeta višečasovno gledanje u televizor ili kompjuter, ali je činjenica da ta navika veoma zamara oči. Kod oboljenja očiju i genetika ima veliku ulogu. Mislim da se sada smetnje sa očima uočavaju češće, jer je dijagnostika poslednjih godina napredovala i radi se sa dobrim aparatima – objasnila je dr Milojević.